ఎక్కడ ఆగానంటే తన అందం దగ్గర ఆగాను....

అబ్బ ఏమందం... అందమా అది....  ఆ అందమైన సౌందర్యం ఇంకా నా కళ్ళల్లో కదలాడుతుంది. డబ్బు చుట్టూ తిరుగుతున్న నా ప్రపంచం, లెక్కలేస్తున్న నా ప్రపంచం తన అందానికి మాత్రం లెక్కంటూ లేనే లేదని చెప్పింది.... ప్రతి క్షణం ఏదో ఒక ఆలోచనతో ఉండే నా ప్రపంచం తన అందం దగ్గర ఆగిపోయింది.  కాదేమో నేనే తన అందం దగ్గర నా ప్రపంచాన్ని ఆపాను. సంపాదన చుట్టూ ఉరకలేస్తూ పరుగెడుతున్న నా వేగం తన అందం దగ్గర ఆగమని ఆరాటపడింది. ఆ బొమ్మని చెక్కిన బ్రహ్మకే ఆ అపురూపం రూపు దిద్దుకునెప్పుడు ఈర్ష కలగలేదా అనిపించింది. 

ఏమని వర్ణించను తన అందాన్ని.... తన చూపు ఒక వరం... తన నవ్వు ఒక నిండు చందమామ... తన పెదాలను చూస్తూ ఈ లోకంలో పూలు ఉన్నాయన్న సంగతే మర్చిపోతాను... తనను చూస్తూ ఈ ప్రపంచాన్ని జయిస్తాను., తనను చూస్తూ ఈ ప్రపంచాన్ని జయించాననే ఆనందాన్ని మర్చిపోతాను., తనని చూస్తూ ఆనందానికే ఆనందం అంటే ఇదని చెప్తాను., తనని చూస్తూ అందానికే కొత్త నిర్వచనం ఇస్తాను., తనను చూస్తూ ఆక్స్ఫర్డ్ డిక్షనరీ లో అందం అంటే ఆమె అని, కొత్త పదాన్ని చేరుస్తాను., తన నృత్యాన్ని చూస్తూ నలుదిక్కులను ఒకే దిక్కుకు తీసుకొస్తాను., తన అందాన్ని ఇంకా అందంగా చూపించటానికి తన అందాన్ని ఆకాశానికి ఆశ పెట్టి అమృతం కురిపిస్తాను., సుతిమెత్తని పూలపై తన పాదం పెట్టి ఆ పూలకే అందం తెప్పిస్తాను., ఆ అందానికే అసలైన అందానిచ్చిన  వయ్యారంగా వంపులు తిరిగినటువంటి ఆ నడుముని చెక్కిన బ్రహ్మకి నాస్తికులచే బ్రహ్మోత్సవం జరిపిస్తాను.,  ముద్దు ముద్దుగా చెక్కిల్ల్లతో కూడిన ఆ చేమంతి పూవంటి చందం... తొలి పొద్దు కిరణాల స్పర్శకి విచ్చుకున్న పొద్దు తిరుగుడు పువ్వుకు అందమంటే అదని అందంగా ఆ అందాన్ని చూపిస్తాను.,

ఆధునికత అంటూ ఆగమైపోతున్న ఈ లోకంలోకి ఆశ్చర్యంగా వచ్చింది నా లోకంలోకి.... అందానికి అసూయ పుట్టలేదా తనని చూసి...! అచ్చ తెలుగమ్మాయంటే కవుల రాతల్లోనో, కళాకారుల ఆకృతుల్లోనో ఉంటాయనకున్నా కాని, నా అభిప్రాయం తప్పేమో అనిపించింది. మెరుపులా మెరిసింది తన అందంతో... పచ్చటి పైరులా, పెరటిలోన సీతకోకచిలుకలా... అయ్యో ఆ అందం... ఒక అద్భుతం.., అపురూపం.., అమూల్యం..., 

హరికాంత్ రెడ్డి

భారత గడ్డ భారతీయుల కోసం.... 'బయటి' వారి కోసం కానే కాదు....!!

భారత దేశం భిన్న సంస్కృతుల దేశం.., విభిన్న వర్గాలతో అనునిత్యం ప్రశాంతతే పరమావధిగా దేశం విరాజిల్లుతుంది... కొన్ని కొన్ని సార్లు స్వల్ప చేదు సంఘటనలు మినహా దేశం ఎప్పుడు ప్రశాంతతే కోరుకుంటూ వచ్చింది.... అది ముమ్మాటికి భారతీయుల గొప్పతనం. భారత దేశ ప్రజలు శాంతి కాముకులని ప్రపంచానికి మనం చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. ఎందుకంటే మనల్ని హింసించి పరిపాలించిన బ్రిటిష్ వాడి పైనే మనం చేయేత్తలేదు. శాంతికి అసలైన వారసుడు గాంధి నేతృత్వంలో ఎంతో ఓపికతో స్వతంత్రాన్ని సాధించుకున్న భారతీయులం మనం...

ఇంత గొప్ప చరిత్ర కలిగి ఉన్న మనకు.. ఇప్పుడు మనం ఎన్నుకున్న ప్రభుత్వాలు మొత్తం తమ పాలన విధానాలతో దేశ ప్రజల స్థితి గతుల పైనే ప్రభావం చూపిస్తున్నాయేమో అన్న భావం కలిగేలా వ్యవహరిస్తున్నాయి. కొన్ని సార్లు విదేశీ వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖ వ్యవహరిస్తున్న తీరు దేశ ప్రజల అస్థిత్వాన్నే ప్రశ్నిస్తున్నాయి....

నైజీరియన్లు.... ఇప్పుడు భారత దేశంలో పాతుకుపోయిన ఒక వలస వర్గం... దాదాపు దేశంలోని అన్ని ప్రధాన నగరాల్లో చదువు పేరుతో, వివిధ పనుల పేరుతో దేశంలో ఎన్నో అరాచక పనులు చేపడుతున్న ఈ దేశస్తులు ఇప్పుడు దేశంలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో రాజ్యమేలుతున్నారు... మొన్నటికి మొన్న దేశంలో ఎంతో పేరు కలిగిన ఒక ఐపిఎస్ అధికారి పేరు వాడుకొని లక్షల్లో మోసం చేశారు... ఏ దినపత్రిక చూసిన.., ఏ టి వి ఛానల్ పెట్టినా కాని.., వారే వారానికోసారి నైజీరియన్లు వార్తల్లో నిలవటం గమనార్హం. కొన్ని నెలల క్రితం ఏదో కేసుపై నైజీరియన్ల ముఠాను అరెస్ట్ చేసి పోలీస్ స్టేషన్ కి తీసుకువస్తే మొత్తం అక్కడి పోలీస్ స్టేషన్ లో.., పోలీస్ లనే హడలెత్తించిన ఘన చరిత్ర నైజీరియన్ల సొంతం.  

డ్రగ్స్ అనే మహమ్మారిని వారు అంటించుకుంటూ.., మన దేశ ప్రజలకు ఆ మహమ్మారిని వ్యాపింప జేస్తూ దేశ ప్రజల జీవన విధానాన్నే మార్చేస్తూ దేశ పోలీస్ వ్యవస్థకే సవాలు విసురుతున్నారు. దేశంలో ఏ  ప్రధాన సైబర్ నేరం జరిగిన కాని.., ఆ నేరానికి సంబంధించిన పునాదులు మల్లి నైజీరియన్ల వద్దే ఉండటం నిజంగా శోచనీయం... డ్రగ్స్ తో, దొంగతనాలు దోపిడీలతో, సైబర్ నేరాలతో, అసాంఘిక కార్యకలాపాలతో ఎప్పుడు వార్తల్లో నిలుస్తూ దేశ ప్రజలను ఇబ్బందులకు గురి చేస్తున్న నైజీరియన్ల వల్ల మరి దేశానికి నిజంగానే ఉపయోగం ఉందా అంటే.., ఆ విషయం మన విదేశీ వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖకే తెలియాలి. ఎందుకంటే దేశంలోని కొన్ని వర్గాలు తమ ప్రాంతం ఇదని, తమ బాష ఇదని, తమ మతం ఇదని..,ఎన్నో ప్రాంతీయ ఉద్యమాలు, ఎన్నో పోరు ఉద్యమాలు జరిగాయి.., జరుగుతున్నాయి. కాని మన దేశంలోకి ఎవడో వచ్చి మన దేశ ప్రజల జీవన విధానాన్నే దెబ్బ కొడుతున్న ఇతర దేశాల అరాచక శక్తులపై మాత్రం మన దేశ ప్రజలు మాత్రం ఇది మా దేశమని వారికి మన గొంతు వినిపించకపోవటం నిజంగా మన దురదృష్టం. 

అసలు నైజీరియన్ల మరియు మిగతా ఇతర వివాదాస్పద దేశాల ప్రజల వీసాలను జారి చేసి వారిని అనుమతించటం ద్వారా.., మనకు ఆర్థికంగా కాని ఏ ఇతర విషయాల ద్వారా కాని, ఏ రకంగా చూసుకున్నా మన దేశానికి, మన దేశ ప్రజలకు నష్టమే తప్పితే కించిత్తు లాభం కూడా లేదు.... వారి వీసాలను అనుమతించటం ద్వారా.., మన విశ్వవిద్యాలయాల్లో చదువుకోవటానికి అనుమతించటం ద్వారా మన ఆర్ధిక వ్యవస్థకు ఎంత లాభం ఉందో తెలియదు కాని.., వారు ఇక్కడకి వచ్చి చేసే పనుల వల్ల మాత్రం మన దేశానికి, దేశ ప్రజలకి రెట్టింపుకి రెట్టింపు  నష్టం ఉందన్నది జగమెరిగిన సత్యం.

ప్రపంచంలోని చాలా దేశాలు తమ విదేశీ వ్యవహారాల విధానాల్లో ఎన్నో సంస్కరణలు తీసుకొచ్చి.., కొన్ని వివాదాస్పద దేశాల ప్రజలకు వీసా కాదు కదా తమ దేశం వైపు కనీసం కన్నెత్తి కూడా చూడకుండా వ్యవహరిస్తున్న తీరుని మన భారత దేశం ఎందుకు గమనించటం లేదన్నది దేశ ప్రజలకి బొత్తిగా అర్థం కావటం లేదు. ఇప్పటికైనా మన విదేశాంగ విధానాలనే సమూలంగా మార్చి సంస్కరణల దిశగా అడుగులు వేస్తే దేశానికి, దేశ రక్షణకి., పాలకులు ఎంతో మేలు చేసిన వారవుతారు. 

హరికాంత్ రెడ్డి రామిడి 

కాఫీ డేలో కళ్యాణ చూపులు......

సంవత్సరం అయ్యేలోపు పెళ్ళి చేసేస్కోవాలని పాకెట్లో ప్రింటవుట్ తీసిన ప్రొఫైల్ పెట్టుకొని మెడలో దేవుడి గొలుసులు.., చేతికి తాయత్తులు కట్టుకొని తిరుగుతున్నా కానీ నాకు, నా భావాలకి సరైన అమ్మాయి ఎక్కడ దొరుకుతుందో అని ఒంటరి జీవితాన్ని తుంటరిగా గడుపుతున్న దరిద్రపు రోజులు....

గత వారం క్రితం నా స్నేహిత దరిద్రుడు ఒక రెండు రోజులు అలా రిఫ్రెష్ అయినట్టు ఉంటుందని సిటీ కి దూరంగా ఉన్న ఫాం హౌస్ కి వెళ్లి మరీ మల్లి ఫాం లోకి వద్దామని అనుకోని రెండు రోజులు ఏదో 3 బీర్లు 6 వోడ్కా లతో సరిపెట్టుకొని... ఫ్రెష్ గా మైండ్  ని రిఫ్రెష్ చేసుకొని అలా తిరిగి సిటీ కి వచ్చిన రెండు రోజులకే.... ఇంకో స్నేహిత దరిద్రుడు వచ్చి అరే హరీ.... నీకో మంచి అమ్మాయిని చూసి పెట్టన్రా అంటే నా జీవితానికి హలోజన్ బల్ప్ లా వెలుగు నివ్వటానికి వచ్చిన హాలీవుడ్ హీరో లా కనిపించాడు ఆ దరిద్రపు నా సన్... (క్షమించాలి వాణ్ణి తిట్టటానికి ఇంత కంటే బూతులు దొరకటం లేదు). అమ్మాయి అప్పర్ మిడిల్ క్లాసని.., కొంచెం లిబరల్ గా పెరిగిందని.., అలాగే సంప్రదాయాన్ని కూడా గౌరవిస్తుందని... నీ గురించి చెప్తేనే ఆ అమ్మాయి నీతో మాట్లాడాలని చెప్పిందని చెప్పాడు. మాట్లాడాలి అంటే తను భవిష్యత్ గురించి తన ఆలోచనల గురించి ఏమైనా చెప్పాలని అనుకుంటుందేమో అని నేననుకున్నాను.

రిఫ్రెష్ అయిన నాకు మల్లి ఫ్రెష్ గా ఒక అమ్మాయి ఫోటో చూపించి నా మతి పోగొట్టాడు నా స్నేహితుడు ఫోటో చూడగానే కుందనపు బొమ్మ బొమ్మా అని బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో సాంగ్ వస్తే బాగుండని అనిపించింది.... ఆ ఫోటో చూడగానే ఇన్నాళ్ళు ఎవరి కోసమైతే తిరిగానో ఆ ముగ్గు బుట్ట తనే అని నా మనసులో గంట కొడుతుంటే... మైండ్ మాత్రం ఇప్పుడే బ్లైండ్ గా ప్రొసీడ్ అవ్వద్దని హెచ్చరించింది. ఏమో ఎన్నో ప్రొఫైల్స్ లోని ఫోటో లు చూసిన మనం ఇది కూడా ఒకసారి ప్రయత్నించి చూద్దాం అంటుంది మనసు... కాని బయటకి కనపడటం లేదు కాని ఏదో మూలన మనసు మదన పడుతుంది..... కాని ఆ అమ్మాయితో సూటిగా నా మనసులో ఏముందో చెప్పాలని ఫిక్స్ అయ్యా....  మొత్తానికి ఫోటో చూపించిన మరుసటి రోజు ఆ అమ్మాయికి నాకు చూపులు లాంటి మీటింగ్ అరేంజ్ చేసాడు నా స్నేహితుడు... 

స్పాట్: జూబ్లిహిల్స్ కాఫీ డే......  (లైఫ్ టర్నింగ్ స్పాటేమో అని నేననుకుంటున్న స్పాట్ అది)

సమయం: ఉదయం 10.30

10.30 కి కాఫీ డే లో ఉంటానని అంతకు ముందు రోజే ఆ అమ్మాయి నా వాట్సప్ కి మెసేజ్ చేసి ఉన్నందున 10.30 కంటే ముందే ఉండాలని ఆదుర్దాగా బయలుదేరి సమయానికి చేరుకొని కార్ పార్క్ చేసి... ఇప్పుడే మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని మట్టి కరిపించి నెక్స్ట్ ఒక కాఫీ తాగి కాకతీయ సామ్రాజ్యాన్ని కదన రంగంలో కడతెర్చడానికి వెళ్తున్న కథానాయకుడి మల్లె కాఫీ డే ముందు నిల్చున్నా స్టైల్ గా... మనసు అంతోద్దు రోయి... ఎక్కడో బ్రహ్మానందం డైలాగ్ వినబడుతుంది... ఎక్కడో బొక్క బోర్ల పడతావ్రోయని...... కాఫీ డే బయటకి లోపలకి తిరుగుతూ ఉంటె అక్కడి సెక్యురిటి గార్డ్ వింతగా చూస్తున్నాడు... అప్పటికే ఒక కోల్డ్ కాఫీ, ఒక హాట్ కాఫీ చెప్పి రెండింటికి న్యాయం చేకూర్చా..... మనసులో తనతో ఎం మాట్లాడాలో పదే పదే అనుకోని అనుకోని  మొత్తానికి ఈ సారి రీలు కథల్లా కాకుండా రియల్ గా తనతో నా భవిష్యత్ లక్ష్యాలను ముక్కు సూటిగా చెప్పి తన భావాలు ఏంటో తెలుసుకోవాలని  ఫిక్స్ అయ్యా....

ఏది ఎక్కడ తను... నా కన్నులు తనొచ్చే రోడ్ వైపే వెతుకుతున్నాయి...

గంట యిట్టె గడచిపోయింది... ఇంకో గంట అయిపోతుంది అనటానికి 10 నిమిషాలు ఉందనగా అమ్మడు దిగింది... ఎవరో తెలియదు కార్ లో దింపి వెళ్ళిపోయారు. కృత్రిమ నవ్వు తో చెప్పి చెప్పనట్టు హాయ్ విసిరి నా ముందు వచ్చి కూర్చుంది... సారీ అంటూ అందరు చెప్పే రీసన్ ఏ ఫుల్ ట్రాఫిక్ అంటూ రావటానికి కాస్త ఆలస్యం అయిందంటూ ఏదో చెప్పటానికి ప్రయత్నించింది. నేను వెంటనే నా కుడి వైపుకు ఉన్న వాచ్ చూసా... అంతటితో ఆ ఎక్ష్ప్లైన్ ఆపేసింది.... కాని తనని చూసాక ఫోటో చూసినప్పుడు ఎం మాయ చేసావ్ లో కుందనపు బొమ్మా పాట బ్యాక్ గ్రౌండ్ సాంగ్ ఉండాలనిపించటం కరెక్టే అనిపించింది. మొత్తానికి తననే చూస్తుంటే నాలోని కవి హృదయం ఉప్పొంగి నా మనసులోనే వీర తాండవం చేస్తున్నాడు... మెల్లిగా ఇంటికి పోయాక ఆ కవికి పని చెప్పచు లే అనుకోని కామ్ గా కూర్చొని ఆ అమ్మాయి అందాన్ని వర్ణించాలని తహ తహ లాడుతున్న నాలోని పిచ్చి కవిని కంట్రోల్ చేస్తుండగా... ఆ లోపు వెయిటర్ మా దగ్గరకి రావటం జరిగింది... ఆర్డర్ చెప్పమని అనటంతో తను ఏదో చాక్లెట్ ఫ్లేవర్ చెప్పి..., నా వైపు చూస్తే వెంటనే నేను ఒక హాట్ కాఫీ చెప్పాను... ఈ టైంలో హోటేందుకు ఏదైనా కోల్డ్ కాఫీ చెప్పండి అంటూ తనే ఆర్డర్ చేసింది ఏదో ఫ్లేవర్..... నేను ఇంకేం మాట్లడలేదు. 

ఇద్దరం మాటలు కలిపాం... (అప్పుడే బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో శ్రీమంతుడి సినిమాలోని.... జత కలిసే జత కలిసే జగములు రెండు జత కలిసే.., అడుగులు రెండు జత కలిసే సాంగ్).......  మొదట చదువుతో ఆరంభమై... ప్రెసెంట్ వర్క్ ఎలా ఉందనే టాపిక్ కంటిన్యూ చేస్తుంటే మధ్యలో మేమిచ్చిన ఆర్డర్ రానే వచ్చింది. అంతలో తాను ఆర్డర్ చేసిన ఫ్లేవర్ అది కాదని మరీ వెయిటర్ తో గొడవ పెట్టుకొని మరీ ఇంకో ఫ్లేవర్ తెప్పించుకుంది. మల్లి ఎం మాట్లడుకుంటున్నామని తనే టాపిక్ ని....  రైలు తప్పిన పట్టాలని క్షమించండి ఆ అమ్మాయి మాట్లాడుతుంటే నేనేం మాట్లాడుతున్నానో అర్థం కావటం లేదు... పట్టాల్ని తప్పిన రైలుని తనే బలవంతంగా తీసుకువచ్చి మరీ., మల్లి రైలుని పట్టాల మీదకి తీసుకుపోయి తనే డ్రైవర్ అయి నడుపుతున్నట్లు అనిపించింది... తన పెదాలు నిత్యం కదలాడుతునే ఉన్నాయి... (ఆఫ్ కోర్సు ఆ పెదాలను చూస్తూ ఈ  జన్మంతా గడిపేయచ్చు... అదే సమయంలో ఆ మాటలని వింటే మాత్రం మరు జన్మంటూ వద్దని అక్కడే డిసైడై డీలా పడతాం కూడా) నేను మాట్లాడదాం అనుకునేలోపు తను వేరే అంశం తెర ముందుకు తీసుకొస్తూ ఉంది.  కాని తను మాట్లాడుతున్నంత సేపు తన ఆలోచనలంతా గాల్లోనే తేలుతున్నట్లు అనిపించింది. ఇంకా నేను మాట్లాడకుండా ఉండటమే బెటర్ అన్న నిర్ణయానికి వచ్చే ముందే.. అంత నేనే మాట్లాడుతున్నాను మీరేం మాట్లాడరేం అంది. హమ్మయ్య ఇక నైన నాకు మాట్లాడే అవకాశం వచ్చింది అనుకుంటూ మనసులోనే ఆనందపడుతూ గంభీరంగా... సి మిస్ నిహారిక (ఆ అమ్మాయి పేరు అది) అని స్టార్ట్ చేసి... ఏదో చెప్పాలని ట్రై చేసి ఏమి చెప్పలేక నా మనసులో ఉన్నదీ కక్కలేక అక్కడికే ఇంక కట్ చెప్పాలని అనుకోని కన్క్లూజన్ కి వచ్చే లోపు.. ఇది నా సంగతి మీ దిక్కు వేరు నా దిక్కు వేరని అంటుండగానే.... తనే కల్పించుకొని మీ భావాలకి నా ఆలోచనలకి సెట్ అవ్వవు అంటూ చేయి కలిపి షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి నా చేయి ని షేక్ చేసి మరీ అల్ ది బెస్ట్ చెప్పి వెళ్లిపోయింది. మొత్తానికి తను చాలా అడ్వాన్స్డ్ అయినప్పటికినీ సాటి మనిషిని అర్థం చేసుకొనే ఆడపిల్లలా అనిపించింది... అలా కాఫీ డేలో కళ్యాణ చూపులు కాదు లేదు అనకుండా అలా అరగంటలో ముగిసిపోయాయి. ఇంక ఆ అమ్మాయి ఆలోచనలు పక్కన పెట్టి అక్కడి నుండి నా ఆఫీసు కి బయల్దేరాను....

హరికాంత్ రెడ్డి 

శ్రీమంతున్ని నేను.......

'మనీ'షిగా శ్రీమంతున్ని

అంధకారంలో శ్రీమంతున్ని 

అభిమానంలో మానం లేని శ్రీమంతున్ని

అర్ధం లేని మాటల్లో శ్రీమంతున్ని

'అర్ధం' కలిగిన శ్రీమంతున్ని

అలుపు లేని శ్రీమంతున్ని

ఆలోచనలో శ్రీమంతున్ని

ఆవేశంలో శ్రీమంతున్ని

అక్రమంలో శ్రీమంతున్ని

అనారోగ్యంలో శ్రీమంతున్ని

ఆపదని ఎదుర్కోవటంలో శ్రీమంతున్ని

అబద్దాలలో శ్రీమంతున్ని

సహాయంలో శ్రీమంతున్ని

సంతోషంలో శ్రీమంతున్ని

సిద్దాంతంలో శ్రీమంతున్ని

ఎదుర్కోవటంలో శ్రీమంతున్ని

ఎదిరించటంలో శ్రీమంతున్ని

భయంలో శ్రీమంతున్ని

భయపెట్టటంలో శ్రీమంతున్ని

బలహీనతలో శ్రీమంతున్ని

బదులివ్వటంలో శ్రీమంతున్ని

తెగింపులో శ్రీమంతున్ని

ఉద్వేగంలో శ్రీమంతున్ని

పగలో శ్రీమంతున్ని

పనిలో శ్రీమంతున్ని

ప్రేమలో శ్రీమంతున్ని

గురిలో శ్రీమంతున్ని 

గురి తప్పటంలో శ్రీమంతున్ని

గుర్తింపులో శ్రీమంతున్ని.........

[సరదాగా అలా..... శ్రీమంతుడు సినిమాలో అలా ఒక పాట వింటూ....... ఇప్పటికి ఇలా శ్రీమంతుడని అనుకుందాం ;-)......]

హరికాంత్ రెడ్డి రామిడి

ఈ రోజు రక్షాబంధన్ అంట కదా.......

ఉదయం కావస్తుంది.... కాని తెలవారి వారనట్లుగానే అనిపిస్తుంది. రోజూ లాగే రాత్రి కూడా ఆలస్యం కావటం మూలాన కొంచెం మత్తుగా అనిపిస్తుంది. కాని ఇంట్లో ఏదో హడావుడిగా హడావుడిగా ఉన్నట్లు ఏవో శబ్దాలు వినిపిస్తున్నాయి.... అంతకు ముందు రోజే నా కార్యాలయంలోని HR నా క్యాబిన్ కి వచ్చి సార్ ఆఫీసులో పని చేస్తున్న స్టాఫ్.., రక్షా బంధన్ రోజు సెలవు కావాలని అడుగుతున్నారని..., అప్పుడు గుర్తొచ్చింది...ఈ రోజు రక్షా బంధన్ అని.... నాకు అక్కలు చెల్లెళ్ళు లేకపోవటం మూలాన.., చిన్నప్పటి నుండి రక్షాబంధన్ అసలు ఏ నెలలో వస్తుందనేది కూడా తెలియకుండా పెరిగాను.... చిన్నప్పటి నుండి రక్షా బంధన్ రోజు ఎవరో బయటి వాళ్ళు రాఖి కట్టినా, కొన్ని కృత్రిమ ప్రేమల వాళ్ళ కలిగినవే కాని... ఏ రోజు నాకు రక్షా బంధన్ విలువ తెలియలేదు. ముందు నుండే నాకు సెంటిమెంట్ పాళ్ళు తక్కువుండటం మూలాన ఈ బంధాలు..., బాంధవ్యాలను, బంధుత్వాలను.., అంత పెద్దగా నమ్మేవాడిని కాదు... జీవితం నడవాలి అంటే, జీవితం విలువ తెలియాలి అంటే.., చుట్టూ నలుగురు మనుషులు ఉండాలని.., వాళ్ళే మన చుట్టూ క్రియేట్ చేయబడిన ఈ బందుత్వాలని నేను బలంగా విశ్వసిస్తాను.

ఒకానొకరోజు నేను ఛత్తీస్ ఘడ్ రాష్ట్ర సరిహద్దులోని ఒక మారుమూల పల్లెటూరికి వెళ్ళినప్పుడు.., అక్కడ నేను ప్రభుత్వ పాటశాలలో చదువుకుంటున్న కొందరు విద్యార్థులను గమనించాను... పోషకాహార లోపంతో దీనావస్థలో ఉన్నారు... అక్కడ కొన్ని రకాల పరిస్థితుల ప్రభావంతో ఆ పిల్లలు ఆ విధంగా తయారయ్యారని విన్నాను. అంతే గాక ఆ పిల్లల తల్లిదండ్రులు ప్రాణాంతక వ్యాధి ఎయిడ్స్ తో బాధ పడుతున్నారని తెలిసి నాకున్న రాయి లాంటి హృదయాన్ని కూడా ఆ సంఘటన కలచివేసింది. అందరూ అంటున్న (నేననుకోవటం లేదు) నా అక్రమ సంపాదన నుండి.. 'క్రమంగా' కొంత అక్కడ ఆ పిల్లలకి ఏదైనా చేయాలనీ అనిపించింది. కాని ఎం చేయలేను. ఎందుకంటే నాకు ఆ అర్హత లేదని అనిపించింది. కాని మధ్యలో ఒకమ్మాయి నా వద్దకు వచ్చి ఒక కలాన్ని బహుమతిగా ఇచ్చింది. మీకు ఎందుకో ఈ కలం అవసరమనిపించి ఇచ్చానని చెప్పింది....  (ఇప్పటికి నేను అదే కలంతో అక్షరాలను జాలు వారుస్తు ఉంటాను) వెంటనే అక్కడ పిల్లలందరినీ 'అన్నయ్య ఫౌండేషన్ ట్రస్ట్' కింద దత్తత తీసుకోవటం జరిగింది. ఇప్పుడు పిల్లలందరూ ఉన్నత చదువులకి ఎదిగారు...అప్పుడు తాత్కాలికంగా ఫౌండేషన్ వారు సహాయం చేసినప్పటికీనీ ఇప్పుడేమి సహాయం చేయటం లేదు.. కాని ఇప్పటికి ఆ కలం ఇచ్చిన అమ్మాయి మాత్రం నాకు రాఖి కట్టటానికి హైదరాబాద్ వరకు వస్తుంది. కాని అమ్మాయి కళ్ళలో నాకు 'అవసరం కోసం ఆప్యాయత' కనిపించదు.... అభిమానం కనిపిస్తుంది. రాఖి విలువ కొంచెం కొంచెంగా అర్థమైంది రాఖి అంటే ఏదో రాఖి కడితే "అన్న చేతికి రాఖి కట్టి నోట్లో స్వీట్ పెట్టి ఎంతో కొంత ఇస్తే బ్యాగులో వేసుకొని భుజానికి తగిలించుకొని నవ్వుతూ బయటికేల్తు స్టైల్ గా బాయ్ అన్నయ లవ్ యూ రా అనటం కాదనిపించింది..." ఈ సెంటిమెంట్ లన్ని నాకు తెలియదు.., నాకు మాట్లాడే అర్హత కూడా లేదు కాని ఏదో ఖాళీగా ఉన్న కదా అని ఒక నాలుగు లైన్లు రాసా నచ్చితే చదవండి... లేకుంటే లేదు.

చలో పండగ జరుపుకుంటున్న వారికి రాఖి బంధన్ శుభాకాంక్షలు....

హరికాంత్ రెడ్డి రామిడి

అవును నేను మంచోన్ని కాదు.........

(ఏదో అలా కుదిరేసింది చదివి తరించండి)

స్వప్రయోజనం లేనిదే ఏ పని చేయని మంచి మనసున్న మనుషులందరూ మంచోల్లే.... ఈ కాలంలో మంచోళ్ళు కాని వారెవ్వరూ లేరు.... అందరూ మంచోల్లే...!!

పసి పాపకి జన్మనిద్దామని ఆసుపత్రికి వెళ్తే ఆ పసి పాప ప్రకృతి ధర్మంగా బయటికెళ్ళే అవకాశం ఉన్నా కానీ.., 'కాణీ' పైసా రాదనీ.., కోసి తీసి పసి పాపని మన చేతిలో పెట్టె ఆ కలియుగ దైవమల్లె కనిపించే ఆ డాక్టరు మంచోడే... పోనీ జబ్బు చేసి తన దగ్గరికి వచ్చిన మంచి మనిషికి మంచిగా జబ్బు నయం చేసినా..., బిల్లు దగ్గరికి వచ్చేసరికి డబ్బు జబ్బుని తగ్గించే మందు లేదని మంచిగా చెప్పే ఇంకో డాక్టర్ ఇంకా మంచోడే..!!

పూటకో మాట చెప్పి గడియకో గుణం ప్రదర్శించి.., ఒటేయక ముందు మూటలు తీసి... ఒటేసాక వాటాల గురించి మాట్లాడుకునే మన ఆదర్శవంతమైన నాయకులూ మంచోల్లే..... 100 రూపాయలు చూపించి 10 రూపాయలు ఇస్తున్నానని.., పైన ఆకాశాన్ని చూపించి కింద నేలపై ఒక్క రూపాయి పడేసి ఆసాంతం నాకించి.., ఈ మంచోల్లందరికీ మంచి చేసింది మేమే అని చెప్పుకొనే మన ప్రభుత్వ పాలకులూ మంచోల్లే....!! 

రోడ్దేస్తాడు..., ఏదో నాలుగు డబ్బులు వెనకేద్దామని అందమైన రోడ్డుకు నాలుగు రోజుల తర్వాత నాలుగు బొక్కలు కనిపిస్తాయి... ఏ అవి బొక్కలు కాదు ఆ రోడ్డుకు అందమైన దిష్టి చుక్కలని చెప్పుకొని తిరిగే ఆ కంట్రాక్టర్ మంచోడే.... ఆ కంట్రాక్టర్ కి పాపం పోనీలే.., అతని కుటుంబం కూడా బ్రతకాలి కదా అని.., ఆ కుటుంబంతో పాటుగా మా కుటుంబమూ బ్రతకాలని చూసి చూడనట్లు వదిలేసి జేబులో నాలుగు రాళ్లు వేసుకుని.., జీవితంలో ఎం సంపాదించలేదని రాళ్ళే మిగిలాయని చెప్పుకొని తిరిగే ఆ గవర్నమెంట్ ఉద్యోగులు మంచోల్లే....!!

భార్య ముందు పక్కింటావిడ కూడా ఎవరో తెలీదన్నట్టుగా ప్రవర్తించి... కడప దాటగానే కనిపించే ప్రతి ఆడదాన్ని, చూసి చూడనట్లు చూసే మంచి మనసులన్న మగ పుంగవులందరూ మంచోల్లే... చూడకున్నా కాని ఏ ఆడదన్న అవకాశం ఇస్తుందేమో అని సొల్లు కార్చుకుంటూ సోగ్గా సూసే మనసున్న మహారాజులందరూ మంచోల్లే....!!

సమాజంలో నీతివంతంగా బ్రతుకుతూ సమాజానికి అలా చేయాలి ఇలా చేయాలి అని.., నీతి వ్యాఖ్యలు.., సూక్తి స్టొరీలు చెప్తూ... తన మటుకు మాత్రం సమాజంలోని 'ప్రకృతి ప్రసాదించిన వనరులను' అడ్డంగా దోచేస్తూ దర్జాగా తిరిగే ప్రబుద్దులూ మంచోల్లే...!!

సిగ్నల్ దాటితే 1000 రూపాయాలని..., అదే డిపార్టుమెంటు కి చెందిన వ్యక్తి మాత్రం ముగ్గురితో కలిసి ప్రయాణించేలా సౌకర్యవంతమైన ఏర్పాటు కలిగిన పెద్ద మనుషులందరూ మంచోల్లే.... 

భక్తే జీవితానికి పెద్ద ముఖ్తంటూ... స్వామి సేవయే సమాజ సేవ అని తోటి మంచోల్లందరినీ నమ్మించి.., ఆ స్వామి దర్శనం పట్టాలంటే ముందున్న డొనేట్ బాక్స్ ని తట్టాలని లీగల్ గా ఆదాయపు పన్ను మినహాయింపుతో మరీ మంచోల్లందరి దగ్గర మంచిగా సంపాదించే ఆ స్వామీ ఇంకా మంచోడే.... 

ఎక్కడ  మంచి అవకాశం దొరుకుతుందా.., ఆ అవకాశాన్ని మంచి ఆదాయంగా ఎప్పుడు మలచుకుందామా అని చూసే పెద్ద మనుషులందరూ మంచోల్లే... 

ఇంత మంచి మంచోల్లన్న ఈ లోకంలో ఉన్న నేను మాత్రం మంచోన్ని కాదట...!!  అవును మరీ నేను మంచోన్ని అంటే ఆశ్చర్య పడాలి కాని మంచోన్ని కాదంటే ఇంత మంచి మంచోల్లున్న ఈ లోకం నిజంగానే వ్యతిరేకిస్తుందేమో..!! 

ఏది ఏమైనా ఈ మంచోళ్ళున్న ఈ మంచి లోకంలో నా లాంటి వాడు పుట్టినందుకు సిగ్గు పడుతూ...  ఈ అవనిలో ఉన్న మంచి మంచోల్లందరికీ అరకోటి దండాలు.....

హరికాంత్ రెడ్డి రామిడి

అదొక ప్రహాసనం (నా కథే ఎవరిదో కాదు) సరదాగా అలా......

రోజూ లాగే గడచిపోతుంది.... డబ్బుల చుట్టూ నా ప్రపంచం తిరుగుతుంది... సంపాదన వెనక నా వయసు ఉరకలేస్తూ పరిగెడుతుంది...., పది రూపాయలతో పెట్టుబడి పెట్టి సంపాదించే ఆలోచన కాకుండా పది రూపాయలు పెట్టుబడి పెట్టకుండా ఎలా సంపాదించాలా అనే ఆలోచన ఉన్న నేను కొన్ని విషయాల్లో మాత్రం తడబడిపోతాను.... 

మధ్యాహ్నసమయం.... జీవితంలో ఏదో కోల్పోతున్నానన్న ఫీలింగ్ మనసులో గరిటె పెట్టి దెవినట్లు అవుతుంది. కొత్తగా పెట్టిన ఆఫీసు లో వంట మనిషి ని భోజనం సిద్దం చేయమని చెప్పి.... ఇవ్వాళ నాకు స్ఫూర్తి నిచ్చిన నా అన్నయ్య పేపర్ "సాక్షి" గా ఏదో వార్త చదువుతూ ఉంటె నా మెదడు లో ఆలోచనలు గిర్రున తిరుగుతున్నాయి.... 

"ఒరే..రాకేశ్... నిన్న పలానా హోటల్ లో బిర్యాని బాగా లేదు రా?"  అన్నాన్నేను ఎగ్జయిటవుతూ.

"ఆరె ఈ రోజు ఓరిస్ బంజారా హిల్స్ రోడ్ నం 2 లో మంచి బఫెట్ ఆఫర్ ఉందట రా" లేటెస్ట్ అప్డేట్ తో వాడు.

"ఓన్లీ బిర్యాని కంటే బఫెట్ బెటర్ లే.... ఏది ఏమైనా బయట భోంచేయ్యాలంటే భయమేస్తుంది రా... ఇంట్లో మన స్వయం పాకంతో అదరగోట్టేద్దాం అంటే బద్దకేమేస్తుంది. ఈ బ్రహ్మచారి జీవితమేమో బోరుకొట్టేస్తుంది. బొత్తిగా కలర్ లేకుండాపోయింది రా జీవితం అంటూ వాపోయన్నేను...! (కలర్ అంటే అమ్మాయని నేను మీకు స్పెషల్ గా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు) వాడూ శ్రుతి కలిపి ఒక నిట్టుర్పు విడిచి అవును రా అన్నాడు....

"బోర్ కొట్టదా మరీ..? బిఎస్సి మూడేళ్ళు ఫస్ట్ బెంచ్ లో కూర్చొని కళ్ళు తెరుచుకొని, తల ఊపుతూ నిద్రపోడం తప్ప నువ్ చేసిందేమైనా ఉందా?  " అని నా చరిత్రని తవ్వడం మొదలెట్టేశాడు వాడు. ఇంతలో వంట మనిషి వచ్చి భోజనం సిద్దమయ్యిందని చెప్పాడు. ఇంక మెల్లిగా కిచెన్ వైపు అడుగులు వేస్తూ.... "ఇప్పుడు బాధపడి ఏం లాభం రా రాకేశూ? అసలా A.రవి ,S.రవి లను అనాలి. వాళ్ళ దెబ్బకి డిగ్రీ లో ఏ ఒక్క అమ్మాయినీ నేను చూడలేదు. ఏ ఒక్క అమ్మాయీ నాతో మాట్లాడలేదు... అదే అలా అలవాటయిపోయింది" అయినా కాని అమ్మాయిలు చూసేంత గొప్ప పర్సనాలిటీ కూడా కాదు కదరా నాది అంటూ నాకు నేనే కౌంటర్ ఇచ్చుకున్నాను. 

మా ఈ మాటలు విని పక్కనే 6 రోజుల క్రితం చేసి బయట పడేయటానికి రెడీ గా ఉన్న ఎండు పకోడిలా ఉన్న ఒక పిల్లాడు విని ఇవ్వన్ని ఎందుకు సార్ పెళ్ళి చేసుకోవచ్చుగా.. సింపుల్ సొల్యూషన్" అని సలహా ఇచ్చాడు. నేను వెంటనే "మ్యారీడ్ లైఫ్ బాగుంటుందా రా?" అని ఆశ గా అడిగాను సిగ్గు పడుతూ రాకేశ్ గాన్ని. "ఉహూ.... బ్యాచిలర్ లైఫే బాగుంటుందన్న సంగతి పెళ్ళయ్యాక తెలుస్తుంది" అన్నాడు సాంబార్ లో ముక్కలేరుకుని నముల్తూ.... బెలూన్ కి బొక్కెట్టి గాలుదమన్నట్లు ఉంది నీ ఎదవ సొల్యూషన్ అన్నాన్నేను చిరాగ్గా....... వాడు తల దించుకున్నాడు. 

"అలా కూరలో అరిటాకులా తీసి పారేయకు రా హరి...."

మధ్యలో నేను "అరిటాకు కాదు కరివేపాకు"....

తీసి పారేసేదానికి ఏ ఆకయితే ఏంటి చెప్పూ.. పెళ్ళి విషయం లో నిన్ను చాలా ఎడ్యుకేట్ చెయ్యాలి రా. అసలే అమ్మాయిల కొరత. ముప్పై వచ్చేసరికి నీ నెత్తిమీద ఏడాదికి ఎకరం చొప్పున ఊడిపోతుంది..... మొహం మీద ముడతలు మెల్లిగా కనబడుతున్నాయి. ఉన్న ఆ కాస్త జుట్టు ఊడిపోకముందే, ఆ ముడతలు మడతలు కాకముందే ఆ పెళ్ళి ముచ్చట కాకపోతే ఎం అవుతుందో ఆలోచించావా??

నాలో భయం మొదలయ్యింది... గొంతులో ఆ భయం కనపడనీయకుండా ఆఆఆఆ.....లేదు... అన్నాన్నేను వాడితో గంభీరంగా.....

నీ ఏడాది సంపాదనను పట్టుకొని ఓ  అందమైన అమ్మాయి నీ లైఫ్ లోకి ఎంటరయ్యి... బయటికేల్లెప్పుడు టాటా చెప్తూ, ఇంటికెప్పుడొస్తావా అని రోజూ నీకోసం ఎదురుచూస్తూ... నీకిష్టమైనవన్నీ వండి పెడుతూ... నీకు సేవలు చేస్తూ, సినిమాలకీ షికార్లకీ నీకు తోడొస్తూ...ఫ్రంట్ కెమెరా తో ఇరుక్కుని తీసుకున్న క్లారిటీ లేని మీ ఇద్దరి ఫోటోల్నీ ఫేస్బుక్ లో పెడుతుంటే....అది చూసిన జనాలు మీ జంటని చూసి జుట్టు పీక్కొని పిచ్చెక్కి "ఆహా.. సూపరూ... ఓహో డూపరూ... "nice pair..... made for each other..... Yo dude ummaaa.... super pic raa" అని కామెంట్లు పెడుతూ రచ్చ చేస్తుంటుంటే....... అసలు ఈ కోణం లో ఎప్పుడైనా ఆలోచించావా... ఆ పబ్బుల్లో ఈ పబ్బుల్లో తిరుగుతూ ఏవో పిచ్చి ఫోటో లు పెడుతూ ఉండేకన్నా ఫేస్ బుక్ లో నీకంటూ ఒక అమ్మాయితో సెల్ఫీ దిగి ఇదిగో ఈమే నా కుల్ఫీ అంటూ స్టేటస్ పెడితే ఎలా ఉంటధో ఒక్కసారి ఆలోచించు రా అన్న వాడి మాటలతో నా బుర్ర గిర్రున తిరుగుతుంది. పెళ్ళి చేసుకుంటే జీవితానికి బాగా మరిగించిన పప్పుచారు చల్లారితే వచ్చే రుచొస్తుంది. అసలెంత కాలం రా ఈ బ్యాచిలర్ లైఫ్? తొందరగా ఈ గత కాలం లైఫ్ కి సలాం కొట్టేసి ఒక ఇంటివాడై పోరా అన్న వాడి మాటలతో నా హృదయం ఇప్పుడే పాత సినిమాలో కొత్త హీరోయిన్ని చూసిన మొహంలా కళకళలాడుతూ వెలిగిపోతుంది.

అరేయ్ రాకేశు నిజంగా నువ్వు చెప్పింది నిజమే అనిపిస్తుంది రా.... 

అరేయ్ హరి నీకు తెలివుంది అనుకుంటావు కాని నిజంగా నీ అంత కోడి మెదడు ఉన్న ఎదవని నేను ఎక్కడ చూడలేదు రా... నీ  మొహం చూడగానే అనుకుంటాను రా నేను రోజూ ఫేస్బుక్ లో పోస్టులు రాసి కామెంట్లు రావట్లేదని ఫీలయ్యే తింగరోడివనీ..!

నేను కొత్తగా పెట్టిన ఆఫీసు లో ఆ వంటవాడి వంట తిన్న నేనూ, రాకేశు... వాడు బెండకాయ కర్రిలో కోడిగుడ్డు వేసి మాడ గొట్టి వండిన తీరుని చూసి పరిస్థితి ఇలాగే కొనసాగితే చైనీస్ ఫుడ్ ఇండియన్ స్టైల్ లో డెడ్ చీప్ గా తినెయ్యొచ్చురా మనం.... టెక్నికల్ గా మన ఆఫీసు HR భాషలో చెప్పాలంటే దీన్నే "ప్రొసెస్ ఆఫ్ క్రియేటివ్ పాజిటివ్ థింకింగ్ ఇన్ పాథటిక్ సిచువేషన్స్" అంటారు., రాకేశు గాడు చెప్పుకుంటూ పోతున్నాడు..... నేను మాత్రం వాడు ఇచ్చిన దిక్కుమాలిన సలహాని పాటిస్తే ఎలా ఉంటుందా అని ఆలోచించాను. ఎదవ తిరుగుళ్ళు తిరుగుతూ 'పెళ్ళే వద్దని' ఫిక్స్ అయిపోయిన నాలో మల్లి ఏవో ఆశలు చిగురించాయి... ఇంక వెంటనే అప్పటికే  నా పెళ్ళి గురించి బెంగెట్టుకున్న మా అమ్మ నాన్నకి పచ్చజెండా ఊపేశాను.

"నేను పెళ్ళికి రెడీ" అనగానే ఆ ఆనందం లో మా అమ్మ ఇల్లంతా పెనాయిలేసి కడిగి, పనిలో పనిగా నాకు ఒంటికి నలుగెట్టి, జుట్టుకి పులుసెట్టీ స్నానం చేయిచింది. మా నాన్న XXX మాట్రిమొనీలో (అమ్మ బంగారు తల్లులు...అది ట్ర్పిప్లెక్స్ కాదు మాట్రీమోని పేరు తెలియక అలా రాసాను) నాకు తెలీకుండా నా పేరు మీద క్రియేట్ చేసిన అకౌంట్ తాలూకా పాస్ వర్డ్ నాకు ప్రసాదించారు. మర్నాడు పొద్దున్న 5 గంటల 31 నిమిషాలకి కి ముహూర్తం బాగుందనీ, అప్పుడు లాగిన్ అవ్వమని ఆర్డర్ వేసారు. డార్క్ కలర్ జీన్స్ లో లైట్ కలర్ షర్ట్ ని టక్ చేయించారు. కాళ్ళకి హీల్స్ ఉన్న షూ వేయించారు ( నేను కాస్త పొట్టి మరీ) చేతికి ఫాస్ట్ ట్రాక్ వాచ్ పెట్టారు. (నేను ఫాస్ట్ అనుకోవాలనో ఏమో మరీ).. మా నాన్న నేను మొహానికి వేసుకున్న పౌడర్ చాలదన్నట్లు ఇంకాస్త పౌడర్ తెచ్చి మొహానికి అద్దుతూ (నేను ఛామన ఛాయ మరీ) నా మొహాన్ని ఇప్పుడే సున్నం కొట్టిన ఇంటి ముందున్న గోడలా తయారు చేసాడు.

నడుముకి బెల్టేట్టారు. నుదుటున చిన్నగా బొట్టెట్టారు. చివరిగా నన్ను  ఫోటో స్టూడియో లో నించోబెట్టారు. (నాకది కొత్త)

నా వాలకం చూసి విషయం పసిగెట్టేసిన ఫోటోగ్రాఫర్ నా కోడిమెదడు కి అర్ధం కాని లుక్కిచ్చి లైట్లేశాడు.

"సార్... నేన్ చెప్పినట్టూ స్టిల్ ఇవ్వండి.."

"అలాగే..."

"ముందు ఆ నల్ల కళ్ళద్దాలు తీసెయ్యండి"

"తియ్యను... అవి లేకపోతే నా ఫోటో నాది కాదనిపిస్తుంది"

"హ్మ్మ్.. సరే.. నించోండి........ చేతులు కట్టుకోండి.... తల పైకెత్తండీ... కొం...చెం కిందకి దించండి... కుడి చేత్తో ఎడమ బుగ్గ మీద వేలు పెట్టుకోండి......ఆ.... ఇప్పుడు ఎడమవైపుకి చూడండీ"

"ఇది వివేకానంద స్టిల్ లాగా ఉంటుందేమో??"

"ఫోటో తీసేటప్పుడు మాట్లాడకండి సార్....చెప్పింది చెయ్యండి..... అయ్యో.. కొంచెం ఆ మొహం తుడుచుకోండి..... కొంచెం పౌడర్ రాసుకోండి... తల సరిచేసుకోండి...... ఊపిరి పీల్చండి..... సార్.. కొంచెం జుట్టు ముందుకు అనండి సార్ బట్ట తల బార్ల తెరుచుకొని కనబడుతుంది... ఆ రెడీ రెడీ.... స్మైల్....స్మైల్..."

[కరుణ నిండిన కళ్ళతో కల్మషం లేని నవ్వు రువ్వడానికి విశ్వప్రయత్నం చేస్తూ...నేను]

"అదేం నవ్వు సార్ ?? కొంచెం అందంగా నవ్వండి"

"అందంగానా?? అంటే ఎలాగా??"

"ఏమో నాకూ తెలీదు... మీరు రకరకాలుగా నవ్వండీ..ఏది బాగుంటే అది ఫైనలైజ్ చేద్దాం. రెడీ.. 1....2...3...4...5..."

"(నేను మనసులో అనుకుంటున్నా)" ఒరేయ్... ఎదవ.. మనిషివా మెగాస్టారువా? తొందరగా తీసి చావు. ఏదో సువార్తల సభల్లో యేసు ప్రభువు సేవకుని మల్లె మీకందరికీ నేనే దిక్కంటూ కృత్రిమంగా నవ్వటం ఎంత కష్టమో తెలుసా...?? 

"ఆ.... ఇది ఓకే... ఇప్పుడు ఆఫ్ ఫోటో క్లోజప్ షాట్ తీస్తాను... ఆ కుర్చీ లో స్టైల్ గా కూర్చోండి అంటూ ఎక్కడో మూలకు కొక్కానికి తగిలేసిన మాసిపోయిన కోటు తీసి ఇచ్చాడు... జాగ్రత్తగా నల్లులేమన్నా ఉన్నాయో లేదో చూసుకొని స్టైల్ గా వేసుకొని కుర్చీ లో కూర్చున్నాను.

"ఇవ్వన్ని ఎందుకు ఇప్పుడు తీసిన ఈ ఫోటోనే కట్ చేస్తే ఆఫ్ అవుతుంది కదా అన్నాన్నేను??"

"కుదరదు.... మా రూల్ ప్రకారం.... పెళ్ళి చూపుల ఫోటోలకి నించొని ఒకటి. కూర్చొని ఒకటీ, పాస్పోర్ట్ ఒకటీ తియ్యాల్సిందే " (వీడు వీడి ఎదవ రూల్స్ అనుకున్నా నేను మనసులోనే... ఏదో ఒకటి తొందరగా తగలెట్టు రా ఎదవా)

"సార్... ఫోటోలు ఏ బ్యాక్ గ్రౌండ్ తో కావాలీ? చుక్కలు-చంద్రుడు మధ్యలో మీరు నించొని నవ్వ్తుతున్నట్టూ... మేఘాల్లో తేలుతున్నట్టూ... జలపాతం ముందు కూర్చున్నట్టూ... అక్కడ ఆకాశం లో కూర్చొని మీరు ఈ లోకాన్ని అంతటిని ఉద్దరిస్తున్నట్టు రావాలా సార్ అని అడిగాడు.

"నాయనా... చూసిన జనాలు నన్ను  మనిషిగా గుర్తించేట్టు ఉంటే చాలు... గ్రాఫిక్స్ అక్కర్లేదు."

ఆ రకంగా... ఫోటోషాప్ లో ఎడిట్ చేసిన ఫోటోలూ, MS Wordలో ఎడిట్ చేసిన నా Biodata లు పదుల  సంఖ్యలో ప్రింటవుట్ తీయించి ఇంటికి బయలుదేరాను  మా నాన్నతో కలిసి...., 

ఇంటికొచ్చేసరికి ఎప్పటి నుంచో మా ఇంటి వాస్తులు.. మా ఇంటి పూజలు చేస్తూ.. ఇదిగో నా పెళ్లోస్తే, ఆయనకీ ఎంతో కొంత "భారీ" సంభావన ముడుతుందని ఆశగా ఎదురుచూస్తున్న మా పంతులు గారు (మా అమ్మ అయ్యగారు అని పిలుస్తుంది) మా అమ్మ పోసిన చాయ్ నీళ్ళను గతుకుతూ మధ్య మధ్యలో మాట్లాడుతూ ఉన్నారు. నన్నొకసారి ఎగాదిగా చూసి.... (అచ్చం ఫోటోగ్రాఫర్ కూడా అలాగే చూశాడు నన్ను)

నా ఫోటోలు తీసుకుని చూసి అయ్యో ఫోటోలు ఇలా ఉన్నాయేంటి... ఎప్పుడైనా ఫారెన్ ట్రిప్ కి వెళ్ళినప్పుడు మంచులో తీసుకున్న ఫోటో ఏమీ లేదా?" అని అడిగాడు.  మంచులో ఉన్న ఫోటో ఉంది గానీ అది ఫారెన్ ట్రిప్ లో దిగింది కాదని చెప్పాను. "అయితే అక్కర్లేదు" అని తేల్చేసి "ఇంతకీ ఎలాంటి అమ్మాయి కావాలోయి?" అనడిగాడు.

పెద్దగా డబ్బు లేని ఎడ్యుకేటెడ్ ఫ్యామిలీ లో పుట్టి ఏదోక డిగ్రీ పూర్తయ్యి వీలైతే జాబ్ చేస్తూ లేకుంటే జాబ్ వెతుక్కుంటూ... ఆధునిక భావాలతో.., సాంప్రదాయ విలువలు గల వంటొచ్చిన తెలివైన చురుకైన అణకువ గల అందమైన అమ్మాయి కావాలి. ముఖ్యమైన విషయం పొడుగు జడ ఉంటే ప్రయారిటీ ఇస్తా" అన్నాన్నేను. నా రిక్వైర్మెంట్ ను రీసైకిల్ బిన్ లోకీ, నా ఆశల్ని అగాధం లోకీ తోసేస్తూ... "నా దగ్గర ఉన్న 100 సంబంధాల్లో... 93 అబ్బాయిలవీ... మిగిలిన 7 అమ్మాయిలవీ... ఆ వివరాలు అన్ని మీ అమ్మ కి చెప్పాను అని అన్నాడు. అన్నీ కావాలంటే ఎలాగా? నువ్వు ఏ జనరేషన్ లో ఉన్నావ్ బాబు... ఉద్యోగం చేసే పిల్లకి అణకువ ఉండకపోవచ్చు. కట్నం ఇచ్చే అమ్మాయి అందంగా ఉండకపోవచ్చు.. అందంగా ఉండే పిల్ల కట్నం ఇవ్వలేకపోవచ్చు. మూడూ ఉన్న పిల్ల జాతకం కుదరకపోవచ్చు. అన్నీ ఉన్న పిల్ల నిన్నెందుకు చేసుకుంటదీ?" కొంచెం ఆలోచించు.... ఏదో ఒక పిల్లను నచ్చు... ఆ పిల్ల తోనే జత కట్టు... అని సూటిగా చెప్పేసాడు ఆ పంతులు. 

ఆ ఏడింటిలో కత్తిలా ఉన్న (పద ప్రయోగానికి క్షమించాలి) మూడు ఫోటోలు సెలెక్ట్ చేసి మా నాన్నకిచ్చి సిగ్గుపడుతూ నా రూంలోకి వెళ్ళిపోయాను. అందులో జాతకాలు కుదరలేదని ఒకదాన్ని మా నాన్న రిజెక్ట్ చేసారు (అసలే మా నాన్న కి జాతకాల పిచ్చుంది). సరేలే ఇంకా రెండు ఉన్నాయ్ కదా అని మనసులో అనుకున్నా. ఆ రెండిట్లో ఒక అమ్మాయి సంబంధికులకు ఫోన్ చేస్తే మెరిక లాంటోణ్ణీ పెళ్ళిచేస్కొని అమెరికా వెళ్ళిపోయిందని చెప్పారట. ఇంకో అమ్మాయి నెల క్రితం డెలివరీ కోసం ఇంటికొచ్చిందంట. పెళ్లిలు అయిన పిల్లలను చూపెట్టినందుకు ఎక్కడలేని కోపం వచ్చి పంతులుకు ఫోన్ చేసాడు మా నాన్న... పంతులు కూడా అదే స్థాయిలో సమాధానం ఇచ్చాడు మరీ.. ఈ రోజుల్లో ఆడపిల్లలు కరువున్నారు మరీ... మీరు తొందరగా క్యాచ్ చేయాలనీ... ఆ మాటలు విన్న నాలో మల్లి భయం మొదలయ్యింది.

"అంతం కాదిది ఆరంభం" అనుకొని గుండె రాయి చేసుకొని వచ్చిన సంబంధాలన్నీ పరిగణించటం, తెచ్చిన ఫోటోలన్నీ పరిశీలించటం, నచ్చిన అమ్మాయిలందరినీ చూట్టానికి పోవటం అలవాటు చేసుకున్నాను.

*********************************************************************************

రెండు నెలల తర్వాత రీసెంట్ గా...!!

ఓ రోజు తెల్లవారుఝామున ఏడు గంటలకే నా చరవాణి కయ్యి మని అరచింది. ఈ టైం లో ఎవరా అని చూస్తే.. మా నాన్న... రాత్రి తాగిన బ్రాండ్ ఏదో గుర్తుకు రాక దాని పేరేంటో... పంపించిన నన్నే అడగటం అలవాటు ఆయనకి...,  అందుకు ఫోన్ చేశారేమో అనుకోని ఫోన్ లిఫ్ట్ చేస్తే....

"అరేయి హరీ..  గా వరంగల్ వాళ్ళు నీ మెయిల్ కి  ఫోటో పంపించారంట. వచ్చిందా? చూసుకొని వెంటనే చెప్పమని చెప్పాడు.... 

వెంటనే లాప్ ట్యాప్ కోసం బెడ్ దిగి.. చక చక మెయిల్ తెరచి వచ్చిన మెయిల్ ను చూసుకున్న నాకు నచ్చింది కూడా.... ఇంక ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే నాన్న కి ఫోన్ చేసి పక్కింటోడికి హార్ట్ అటాక్ వచ్చేట్లు అరచి మరీ ఫోన్ లో చెప్పాను.., నాన్న అమ్మాయి నచ్చిందని....

నీకు నచ్చని అమ్మాయిలున్నారా మన దేశంలో? సరే... అయితే సాయంత్రం 4 గంటల 49 నిమిషాలకి నీ ఫోటో పంపించు. అప్పుడు ముహూర్తం బాగుంది... ఈ సంవత్సరం నీ పెళ్ళి ఖాయం అన్నాడు మా నాన్న... అవునా నాన్న అంటూ నేను సిగ్గు పడుతుండగానే ఫోన్ పెట్టేసాడు మా నాన్న. నేను పడిన సిగ్గు వేస్ట్ అయ్యిందేమో అనిపించింది.

ఏంటి నాన్న ఇదీ పొద్దు పొద్దున్నే? నీ చాదస్తం కాకపోతే మరేంటీ ....!! సరిగ్గా ఆ టైం కి పంపించడం ఎందుకు ఇప్పుడే పంపిస్తా అన్నాను నేను ఆదుర్దా గా మల్లి ఫోన్ చేసి..!!

"ఎదవ యేషాలు చేయకుండా నేను చెప్పింది చేయమని అన్నాడు" మల్లి ఎందుకైనా మంచిదని అలాగే అన్నాను నేను....

"కరెక్ట్ గా ఆ సమయానికి మంచి ఫోటో చూస్కొని అప్ లోడ్ చేసి సెండ్ కొట్టే సమయానికి కరెంట్ పోయింది. నెట్ ఆగిపోయింది....."

ఇలా వందల సంఖ్యలో ఫోటోలూ, పదుల సంఖ్యలో పెళ్ళిచూపులూ చూసి అలుపూ,అనుభవం వచ్చిందిగానీ నా పెళ్ళిగడియ రాలేదు. పెళ్ళి చూపుల్లో రిపీటెడ్ గా ఎదురైన ఆ భయంకర అనుభవాలని ఇక్కడ బుల్లెట్ పాయింట్స్ గా ఇస్తున్నాను. సాటి బ్రహ్మ చారులు ముందుగా ప్రిపేరయి ఉండండి.

"ఎక్కడ పని చేస్తున్నావ్ ?? గవెర్నమెంటా? ప్రైవేటా?? జీతమెంతా??" (ఒక వేళ ఉద్యోగయితే...) లేదు బిజినెస్ అయితే ఎం కంపెనీ ఎక్కడ పెట్టావ్... ఎంత పెట్టుబడి... ఎంత టర్న్ ఓవర్ వస్తుంది... ఎంత మంది పని చేస్తున్నారు.... ఏమైనా వర్క్ అవుట్ అవుతుందా లేదా? 

"అదేం ఆ ఎదవ పని చేశావ్?? మా అమ్మాయి పలానా ప్రభుతోద్యోగానికి సెలెక్ట్ అయ్యింది... అలాంటి చెత్త పనులు కాకుండా నువ్వు కూడా అదే ప్రభుత్యోద్యోగం చేస్తే అయిపోయేది కదా?"

{భగవంతుడా... యేసు ప్రభువా అల్లా ఓ శంకరా... 1 2 3 4 5 6 7.. కంట్రోల్... కంట్రోల్...}

"మా అమ్మాయి వెలుగుతున్న ట్యూబ్ లైట్ లా ఉంటాది. నువ్ ఎండిపోయిన చింతపండులా ఉన్నావు. కట్నం కట్"

మా అమ్మాయి కొంచెం బొద్దుగా అందంగా ఉంటుంది... మీరేమో కొక్కానికి తగిలేసిన చొక్కా లా ఉన్నారు...

"బాబూ... నీకు మందు- సిగరెట్టూ లాంటి పాడలవాట్లు ఉన్నాయా??"

(నీ తెలివి తెల్లారినట్టే ఉంది. ఉంటే మాత్రం ఉన్నాయని చెప్తానా? మాసిపోయిన బట్టల్ని ఇస్త్రీ చేసుకొని వేసుకొచ్చిన మొహమూ నువ్వు ఎవడ్రా నువ్వు)

"అబ్బాయి ఎన్ని చలం పుస్తకాలు చదివినా గానీ, ఎంత ఆదర్శ భావాలు ఉన్న కాని అన్నీ ఉండీ కట్నం వద్దంటున్నారంటే మాకెక్క్కడో తేడా కొడుతుంది...మాకు నమ్మకం లేదు... కొంపదీసి మీ అబ్బాయి తేడా కాదు కదా..!!

(తిరుపతి లడ్డూని నాలుకకి తగలకుండా మింగేస్తాననే మీ లాంటి మూర్ఖుల్ని ఎవడూ బాగుచెయ్యలేడు రా ఎదవా.. ఇలాంటి పిచ్చనుమానాలతో అవమానిస్తే నీ చర్మం వలిచి Woodland కంపెనీ వాడికమ్మేస్తా..  నమ్మండి రా... నమ్మకమే జీవితం! టీవీ లో ఎప్పుడూ వినలే?? )

"ఖాళీ టైం లో ఏం చేస్తుంటారండీ?"

(ఫ్లాపయ్యే సినిమాలు చూసి హిట్టయ్యే రివ్యూలు రాస్తుంటానండీ.. మనసులో వెటకారంగా అనుకున్నా)

"అంటే పనికొచ్చే పనులేవీ చెయ్యరన్నమాట..హ..హ హ"

అలా అయితే మీతో మాట్లాడేవాడినా?? హ..హ హ.

"అమ్మా...  వీడు చాలా వెటకారంగా మాట్లాడుతున్నాడు నన్ను ఫ్యూచర్లో బాగా డామినేట్ చేస్తాడు నాకు నచ్చలేదు ఆ పిల్ల నుండి సమాధానం...."

"మీ అబ్బాయిని సంవత్సరం నుండి స్టిల్ బ్యాచిలర్గానే చూస్తున్నా ఇంకా ఏమీ కుదరలేదా?? అసలేంటి ప్రాబ్లం??" (ఎవరో అనామకుడి ఎదవ ప్రశ్నలు)

(నా దరిద్రం నాతో దోబూచులాడుతుంది... చికెన్ సెంటర్ బయట తోకూపుతూ తిరిగే ఊరకుక్కకి వినిపిస్తుందా.... ఆ లోపల చచ్చే బ్రాయిలర్ కోడి ఆర్తనాదం??)

"కార్తీక మాసం ఇప్పుడు చూడండి... పెళ్ళెందుకవ్వదో నేనూ చూస్తానూ"

(రంజాన్ మాసం కూడా చూసానండి...వర్కవుటవ్వలేదూ మా నాన్న సమాధానం... మా వాడిని నచ్చిన అమ్మాయి 'వాడికి' నచ్చదు... మా వాడికి నచ్చిన అమ్మాయి 'వాడిని' నచ్చదు... ఏదో ఒకటి నచ్చినా కాని మా వాడు అమ్మాయి భావాలు నచ్చలేదని వదిలేసి నా భావాలను పరిక్షిస్తుంటాడు.... )

"జాతక దోషమేమో....? శాంతి పూజలు చేయించండీ... తూర్పు దిక్కునుండి సంబంధం వెతుక్కుంటూ వచ్చి సెట్టయ్యిపోతుందీ"

[ఇలాంటయిడియాలు వినే కదా పోయినేడాది హోల్ మనీ హోమగుండం లో పోసిందీ? కళ్యాణం కోసం క్షుద్రపూజలు తప్ప అన్నీ చేశామయ్యా సామీ. వింటానే ఉంటే,  పొయ్యిలో నెయ్యి పొయ్యండీ, టీ డికాషన్ లో మజ్జిగేసుకొని తాగండీ అని చెప్తానే ఉంటారు మీలాంటోళ్ళు]

*******************************************************************************

ఫైనల్ గా ఓరోజు  నాతో చదువుకున్న నా క్లాస్ మేట్ నా దగ్గరికి వచ్చి "అరేయి హరీ... పొడుగుజడున్న పెళ్ళాలు  బాపు సినిమాల్లోనే ఉంటారు. నిజ జీవితం లో పిచ్చెక్కించే పెళ్ళాలు మాత్రమే ఉంటారు కావలిస్తే మీ నాన్నని అడుగు.... నీ చెత్త రిక్వయిర్మెంట్స్ లో 80% కాంప్రయిజ్ అవుతానంటే నా దగ్గర సంవత్సరం క్రితం వేసుకున్న బ్యాకప్ ప్లానుంది. ఆమె ఎవరో కాదు నా చెల్లెలేరా.... ముగ్గులో పొర్లించినట్టుండే దానికీ కట్టెకి బట్టలేసినట్టూండే నీకూ సరిగ్గా సరిపోద్దనుకుంటున్నాను...  ఓ సారెళ్ళి కరీంనగర్ వెళ్లి చూసిరా అంది నా క్లాస్ మేట్....

నా ఆలోచన అది కాదు రేఖా (నా క్లాస్ మేట్ పేరు రేఖ)... ఎప్పటికయినా "ఆనంద్ సినిమాలో రూపనీ, గోదావరి సినిమాలో సీతనీ కలిపి మిక్స్ చేసిన అమ్మాయిని చేసుకుంటాను... శేఖర్ కమ్ముల లాంటి తండ్రి ఎక్కడో క్రియేట్ చేసే ఉంటాడు" ఎక్కడో నా భావాలకి.., నా ఆలోచనలకి సరి తూగే అమ్మాయి దొరక్కపోతుందా అని నేను... ఆ ఆలోచనలను అటుకు మీదెసి ఇప్పటికైతే ఒకసారి చూసి రారా అంది....

బాలయ్యబాబు విన్యాసాలకి గ్రాఫిక్స్ తోడయినట్టూ దారుణంగా అయిపోయింది నా పరిస్థితి. నా రిక్వయిర్మెంట్ ని అర్ధమయ్యేట్టూ చెప్పడం ఓపెనర్ లేకుండా వైన్ బాటిల్ మూత తియ్యడమంత కష్టమని అర్ధమయ్యింది. Youtube లో దొరకని పాత సినిమా.., టీవీలో వచ్చి కరుణించినట్టూ ఈ ముగ్గుబుట్టే మన రిక్వయిర్మెంటేమో అని డౌటొచ్చి అలవాటు ప్రకారం చూడ్డానికి వెళ్లాను. ఎప్పటికైనా నా భావాలకి తగిన అమ్మాయిని ఈమె కావచ్చని అని మనసులోనే ఒక మాట అనేసుకొని ధైర్యంగా ఆ అమ్మాయి వాళ్ళింటికి వెళ్ళాను... వెళ్ళాకా తెలిసింది అమ్మాయి చూడముచ్చటగా ఉంది కాని అమ్మాయితో నా భావాలూ ఆలోచనలు పంచుకొనే సమయం రాలేదు... ఆ సమయం రాగానే అవి కూడా పంచుకున్నాక ఇంట్లో మల్లి చర్చలు ప్రారంభమయ్యాయి...

ఈ కథంత విని నా బ్లాగ్ మూగబోయింది... అంటే పోదా మరీ?? 2015 లో జరిగిన విపరీతాల్లో ఇదొకటి...

పెళ్లి ఫల ప్రదం అయితే ఆ తంతు గురించి... ఫలప్రదం కాకపోతే మరో పెళ్లి చూపు గురించి రాస్తాను... ఇక్కడి వరకైతే ఇంతే మరీ...!

హరికాంత్ రెడ్డి రామిడి