అవును ముమ్మాటికి నేను హంతకుడినే....!

అవును నేను ముమ్మాటికి హంతకుడినే... ఒకటా రెండా? ఎన్నో హత్యలు చేసి మోసాలకు, కుట్రలకు దొరకకుండా తిరుగుతున్నాను. ఏ పోలీసు వ్యవస్థ, న్యాయ వ్యవస్థ నన్ను వేలెత్తి చూపించలేదు. ఏ ప్రభుత్వమూ నన్ను సన్మానించకుండా ఉండలేదు. ఎందుకంటే నేను చేసిన హత్యల వలన నేను బాగుపడుతున్నాను. సమాజమూ బాగుపడుతుంది. అందుకనే మీరు కూడా హత్యలు చేయండి. మీరు బాగుంటారు. నీ స్వార్ధం నీవు చూసుకో, ఎవరు ఎలా పోతే నీకేమిటి? అని నిత్యం శాసించే మనసును నిర్ధాక్షిణ్యంగా చంపేశాను. నిన్ను తమ స్వార్ధాలకు ఉపయోగించుకుని వాడుకునే వ్యక్తులతో కల్సే అవసరాన్ని కలిగిస్తున్న కాలాన్ని చంపేశాను. కంటి మీద నిద్ర, గుండెల్లో ప్రశాంతత లేకుండా చేస్తున్న ఆశలను చంపేశాను. నన్ను నాశనం చేయాలనుకుంటున్న అహంకారాలనూ, మమకారాలనూ నిర్ధాక్షిణ్యంగా చంపేసి పూడ్చి వేశాను. అదేమిటో నేను హత్యలు చేస్తున్నా నాలో శత్రువులు కొత్తగా పుట్టుకొస్తూనే వున్నారు. ఎన్నని చంపను? ఏమని చేయను? అయినప్పటికీ నేను చంపుతూనే ఉన్నాను. నేను దేనిని వదలను. ప్రతిదాన్ని చంపేస్తూనే ఉంటాను. ఎందుకంటే నేనొక హంతకుడిని...! అవును ముమ్మాటికి నేను హంతకుడినే....!!

హరికాంత్ రెడ్డి రామిడి

ధైర్యముందా బాస్...... అయితే అక్కడ చూపించు....!!

మనకు జీవితంలో కొన్ని కొన్ని సార్లు..,  కొన్ని కొన్ని సంఘటనలు  అనుకోకుండా జరిగిపోతుంటాయి... నేను నచ్చే అమ్మాయికి నా భావాలు నచ్చలేదు... నన్ను ఇష్టపడే అమ్మాయిని నేను అంతే ఇష్టంగా కాదనుకున్నాను. ఎక్కడో ఒకచోట సరైన అమ్మాయి సరాసరి మన దగ్గరికే వస్తుందని సమయాన్ని, సమయం నాతో చేస్తున్న సరదాను సంయమనంగా చూస్తూ సంవత్సరం కాదు లేదు అనకుండా గడిపేశాను... కొన్ని సంఘటనలు సడెన్ గా జరిగి ఒక సర్ ప్రైజ్ లాగ మన జీవితంలోకి వస్తుంటాయి. ఇంకొన్ని సంఘటనలేమో మనం కల్పించుకొని మరీ చేస్తుంటాం. అందులో కొన్ని ముగిసిపోతుంటాయి.. అలాంటివి మనం జీవిత కాలనుగమనంలో మరచిపోతుంటాం కూడా... అయితే కొన్ని ప్రత్యేకమైనవి మనల్ని జీవితాంతం వెంటాడుతుంటాయి.. కొన్ని అందులో మధురానుభూతులుగా మిగిలిపోతే మరికొన్నిటికి విషాదాన్ని తోడుగా చేసుకొని వీడ్కోలు పలకాల్సి ఉంటుంది... అలాగే రోజులో ఎంతోమందిని కలుస్తుంటాం... పొద్దున్న నిద్ర లేచిన దగ్గరునుండి రాత్రి పడుకోబోయే వరకు రోజువారీ క్రమంలో ఎంతో మందిని చూస్తాం... ఎంతో మందిని పలకరిస్తాం... అందులో మనకు కావలసిన వాళ్ళు ఉండచ్చు.., చిన్న పిల్లలు ఉండచ్చు.., పెద్దవాళ్ళు ఉండచ్చు.., అబ్బాయిలు ఉండచ్చు..,  "అమ్మాయిలు" ఉండచ్చు.., ఎవరైనా ఉండచ్చు. అందులో కొన్ని పరిచయాలు తాత్కాలికంగా ముగుస్తాయి.. మరికొన్ని కాకతాళియకంగా మనతో శాశ్వతంగా ఉండిపోతాయి... అసలు విషయానికి వస్తే.....

మనం ఎక్కడికన్నా వెళ్ళినప్పుడో.... పొద్దున్నే ఏ గుళ్లోనే.., ఏ టిఫిన్ సెంటర్ లోనో.., ఏ కాఫీ షాప్ లోనో.., ఏ రెస్టారెంట్ లోనో.., ఏ షాపింగ్ మాల్ లోనో.., మనం పని చేసే ఆఫీస్ లోనో.., కోట్ల లాటరీ ఫోన్ లో బంపెర్ ఆఫర్ కింద తగిలినట్లు, అదృష్టం ఎక్కువయి ఎగిరితంతే ఏ రాంగ్ కాల్ లోనో.., ఇంకా యూత్ గా చెప్పాలి అంటే ఏ పబ్ లోనో.., ఎదో ఒక రోజు.., ఎక్కడో ఒక చోటా.., ఎవరో ఒక అమ్మాయిని చూస్తాం... ఎక్కడో మనసుకు నచ్చుతుంది...  (కొందరు అనుకుంటారు..ప్రతి అమ్మాయిని చూస్తుంటాం నాకైతే ప్రతి అందంగా ఉన్న అమ్మాయి నచ్చుతుందని... దానికి వేరే పేరు ఉంది దాన్నే కామం అంటారు అది వేరు... ఇంకా పచ్చిగా చెప్పాలి అంటే మగతనం వేరు.., మనసు వేరు.., మనసులో ఫీలింగ్స్ వేరు)...., (ఇంకా, కొందరంటారు నేను చూస్తాను.., అందాన్ని ఆస్వాదిస్తాను, అక్కడే వదిలేస్తాను అని. "అందాన్ని" ఆస్వాదించే అర్ధవంతమైన అబ్బాయి "బంధాన్ని" గౌరవిస్తాడన్న నమ్మకం ఉంటుందేమో) ఎందర్నో అమ్మాయిలను చూసిన మనకు ఎక్కడోచోట ఒక అమ్మాయి ప్రత్యేకంగా అనిపిస్తుంది.. మనసుకు నచ్చి కళ్ళు జీగెల్ మంటాయి. శరీరం షాక్ కొట్టినట్లు అవుతుంది..,చూపులు బాణాలవుతాయి.., చేతులు చేసిన పనినే మల్లి మల్లి చేస్తాయి... ఆ సమయంలో మన శరీరంలో సరిగ్గా పని చేసే పార్ట్ ఏదైనా ఉంది అంటే అవి కన్నులే..., అమ్మాయి కూడా చూస్తుంది.. ఇక్కడ ఒక విషయం ఏంటంటే అసలు అమ్మాయి చూస్తుంది అంటే ఆమెకి.., ఆమె మనసుకి తప్ప రెండో వాడికి తెలియనే తెలియదు.. (అమ్మాయి చూపును ఆదివిష్ణువు కూడా కనిపెట్టలేడు) ప్రాచీన యుగం నుండి .., ప్రస్తుత యుగం వరకు అమ్మాయి చూపుకు అర్ధం కనిపెట్టలేదు... కనిపెట్టలేడు కూడా.., కాని ఆ అమ్మాయి చూసే చూపు ఉంటుంది చూడు.., ఆ చూపు ని ఎన్ని బాషలలో వర్ణించిన, ఎన్ని అక్షరాలు ఉపయోగించినా.., ఎన్ని భావాలలో విశదికరించినా..,  ఇంకా తక్కువే అన్న అనుభూతి కలుగుతుంది... ఇద్దరు చూస్తారు చూస్తారు.. చూసుకుంటూనే ఉంటారు... టిఫిన్ షాప్ లో టిఫిన్ చేయటం అయిపోయేంత లోపు... కాఫీ షాపు లో కాఫీ తాగేంతలోపు.... షాపింగ్ మాల్ లో కొనాల్సినవి కొనేసి బిల్ అయిపోయేంతలోపు.., రెస్టారెంట్లో ఆర్డర్ ఇచ్చినవి ఆరగించేలోపు.., ఈ చూపులు కొనసాగుతూనే ఉంటాయి........

అక్కడ మొదలవుతుంది అసలు విషయం.. అయిపోయేంతలోపు కొనసాగిన చూపులన్నీ అయిపోగానే మనకు ప్రత్యేకంగా కనిపించిన ఆ అమ్మాయి దూరంగా వెళ్తుంది అని తెలుసుకోగానే.., మనసు మదన పడుతుంది.. యద లోపల యుద్ధం ప్రారంభవుతుంది... అమ్మాయి దగ్గరికి వెళ్లాలా వద్దా.. వెళ్తే భయం, అసలు ఏం అవుతుందోనని.. ఈ సమయంలోనే గడచిపోయిన క్షణాలు తిరిగొస్తే బాగుండనిపిస్తుంది.., ఆ అమ్మాయి ఫోన్ నెంబర్ దొరికితే బాగుండు అనిపిస్తుంది... ఫాలో అయితే బాగుండు అనిపిస్తుంది.., కాని చేయలేము... సంస్కారం అడ్డొస్తుంది.., భయం భయపెడుతుంది.. సంస్కార భయం, సమాజ భయం రెండూ ఉంటాయి... ఇంకా ఆ ఆధ్యాయం అక్కడితో అంతం అవుతుంది.. ఆ "చిన్న ప్రేమ కథ" అంతటితో ఆగిపోతుంది... అప్పటికప్పుడు పుట్టే ప్రేమ ఎంత వరకు వాస్తవమో మనకు తెలియదు కాని.., ఇలాంటి సంఘటన జీవితంలో ప్రతి ఒక్కరికి తారసపడుతుంది. కానీ కొందరి జీవితాల్లో ఇలాంటి సంఘటనలు సక్సెస్ అయిన సందర్భాలు ఉంటాయి... లైఫ్ లో లక్షణంగా సెటిల్ అయి, "లక్ష్యాలు" తీరిపోయి "లక్షలు" సంపాదించే సమయం వచ్చాక.., ఇంక కావాల్సిన తంతు ఒక్కటే మిగిలి ఉంది అని అనుకున్న ధైర్యశాలి ఇక్కడ ధైర్యం చేయాలి.. అడుగు ముందుకు వేసి అమ్మాయి దగ్గరకి వెళ్ళాలి.. ధైర్యంగా తన ప్రేమను వ్యక్తపరచాలి... ఆ అమ్మాయి ఒప్పుకుంటుందా.., లేకపోతే ఒక ఓర చూపు చూసేసి వెళ్ళిపోతుందా.., లేక ఒంటి చేత్తో లాగి ఒకటి పీకుతుందా.., ఓర్పు తో నాకు-నీకు సెట్ అవ్వదని సైలెంట్ గా సమాధానం చెప్పి వెళ్ళిపోతుందా..అనేది ఆ తర్వాత ఆలోచన..... అప్పటికప్పుడు అక్కడ కావాల్సింది అడుగు వేయటం.. ధైర్యంగా మాట్లాడటం..... గులాభి ఇచ్చి ప్రపోస్ చేయకపోయినా పర్లేదు... గుండెల్లో ధైర్యాన్ని నింపుకొని గుక్క తిప్పుకోకుండా జీవితాంతం గుర్తు పెట్టుకునేలా గుప్పెడంత ప్రేమని చూపించు చాలు... నీ ప్రేమ అక్కడ ఫ్రేమ్ అయినట్లే....!!

హరికాంత్ రెడ్డి 

చావు భోజనం తిన్నాను....

కన్ను తెరిస్తే జననం... కన్ను మూస్తే మరణం రెప్ప పాటు కాలమే జీవితం సుప్రసిద్ద కవి అన్న మాటలు ఒక్కసారిగా గుర్తొచ్చాయి. సృష్టిలో మనిషి దేనికన్నా భయపడతాడు అంటే అది ముమ్మాటికి చావుకే. చావంటే భయం అనటం కన్నా బ్రతుకు అంటే ప్రీతీ అనటం ఇంకా బాగుంటుందేమో.

చిన్నప్పుడు ఎవరైనా అందరూ బంధువులు వస్తున్నారు అంటే చాలా ఆసక్తిగా ఉండేది. అందరం కలుస్తామన్న ఆనందం ఉండేది. కాని జీవిత కాలానుక్రమంలో అనుభవాలు అన్ని నేర్పాయి. కాసుల వేటలో పడి కాలాన్ని, కాలంతో పాటు కాదనుకున్న వాళ్ళని మర్చిపోయాను. డబ్బులో అందాన్ని, ఆనందాన్ని, ఆప్యాయతను వెతుక్కున్నాను. ఇప్పటికి నాకు ఏదైనా శుభకార్యం అంటే ఎందుకో వెళ్ళటానికి అసలు మనసొప్పదు. కాని ఒక మనిషి సంతోషంలో ఉంటే పట్టించుకోనవసరం లేదు కాని దుఃఖంలో ఉంటె మాత్రం ఒదార్చటం, ధైర్యం చెప్పటం చాలా గొప్ప విషయంగా అనిపిస్తుంది. అందుకే నాకు కావాల్సిన వాళ్ళు సంతోషంలో ఉన్నారంటే వెళ్ళటానికి ఇష్టపడను కాని బాధలో ఉంటె మాత్రం వెళ్ళటానికి ప్రయత్నిస్తాను. 

ఈ మధ్య నేనొక చావుకి వెళ్లాను. ఆ చనిపోయిన వ్యక్తి నాకు దగ్గర వ్యక్తి కానప్పటికీ, ఆ చనిపోయిన వ్యక్తి దగ్గరుండే వ్యక్తి నాకు కావాల్సిన వ్యక్తి కావటంతో వెళ్ళవలసి వచ్చింది. దహనం అయిపోయాక సరిగ్గా పదకొండు రోజులకు కర్మ నిర్వహించారు. ఆ కర్మకు వెళ్ళవలసి వచ్చింది. వెళ్ళాను సరే అక్కడ ఏర్పాట్లు చూసి అవక్కాయిపోయి ఆనందపడ్డాను. సరిగ్గా పెళ్లి ఏర్పాట్లకు ఎక్కువ కాకుండా ఒక పెద్ద వేడుకకు తక్కువ కాకుండా హౌరా అనిపించారు.

మనం చనిపోయిన వ్యక్తిని గుర్తు చేసుకొని శ్రద్దాంజలి అర్పించటానికి వచ్చామా.., లేకుంటే ఏదైనా మినీ శుభకార్యానికి వచ్చామా అన్నది నాకు మొదట అక్కడ అర్ధం కాని ప్రశ్న. మొత్తానికి అక్కడ తినటానికి అంతే స్థాయిలో లైన్ కట్టటం మరో అర్ధం కాని అవాక్కు. ఏమైతేనేమి నేను ఆ రక రకాల వెరైటీలు ఉన్న భోజనాన్ని ఆరగించి చనిపోయిన వ్యక్తిని మర్చిపోయి అక్కడ చంపేసిన జంతువులతో కూడిన వంటలు కుదిరాయ లేదా అని మాట్లాడుకుంటూ మొత్తానికి నా చావు భోజనాన్ని ముగించాను. చస్తే అన్ని వంటలతో మంచి భోజనాన్ని పెడతారని అప్పుడు నాకు అర్దమైంది. 

హరికాంత్ రెడ్డి

సౌకర్యం లేని స్టైల్ ఎందుకో....?! (వనితల వస్త్ర ధారణపై వ్యక్తిగత అభిప్రాయం)

అమ్మాయి అందంగా ఉండాలి... ఉండాలంటే మంచి డ్రెస్ వేయాలి. ఆ డ్రెస్ వల్ల తనకు అందం రావాలి. ఆ అందంతో చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళను ఆకట్టుకోవాలి. సరే ఇంతవరకు బానే ఉంది మరీ.....!! మరీ ఆ డ్రెస్ వల్ల ఇతరులు ఆమ్మాయి పట్ల ఆకర్షితులు అవుతున్నారు కరెక్టే....!! మరి తన పరిస్థితి ఏంటి....!? ఆ అమ్మాయి సౌకర్యంగా ఉందా? అసలు సరిగ్గా అక్కడే ఆలోచించాల్సిన ప్రశ్న.... ఈ రోజు కార్ లో జుబ్లిహిల్ల్స్ నుండి ఇంటికి వెళ్తుండగా ట్రాఫిక్ లో వస్తుంటే చూసాను... ఒక అమ్మాయి మామూలుఒక పొట్టి టీ షర్టు వేసుకొని ఎం చక్కా ద్వి చక్ర వాహనం పై కూర్చుంది.. ముందు ఎవరో వ్యక్తి నడుపుతున్నారు. దాదాపు ఒక నాలుగు కిలోమీటర్లు గమనించాను. చాల అవస్థ పడుతుంది. ఆ టీ షర్టు ఊరకే పైకి లేస్తుంటే మల్లి సర్దుకుంటుంది. అలా ఒక వంద సార్లు చేసి ఉంటుంది. ఆ టీ షర్టు ని సర్దుకోలేక సరిగ్గా కూర్చోలేక.., తన అవస్థ వర్ణనాతీతం. ఆమె తన ఇల్లు చేరుకునే సరికి ఇంకా ఎంత అవస్థ పడుతుందో ఆ దేవుడికే తెలియాలి. ఇలాంటి సంఘటనలు చాలా మంది అమ్మాయిలు ఎదుర్కొని ఉంటారు. సరిగ్గా ఇలాంటి ఇంకొక సంఘటన రాత్రి ఎక్కిన బస్సులో ఒక వింత డ్రెస్ ధరించి ఎక్కిన ఆ అమ్మాయి తన వస్తువులను చక్కగా తన సీట్ పై ఉన్న సెల్ఫ్ లో సర్దుకుంది. పొద్దున్న బస్సు చేరాల్సిన చోటుకి చేరుకుంది. అందరు ఎవరి వస్తువులను వాళ్ళు తీసుకొని బస్సు దిగటానికి సిద్దమవుతున్నారు. కాని ఆ అమ్మాయి మాత్రం తన వస్తువులను తీసుకోలేకపోతుంది. అచ్చం ఒక సినిమాలో చూపించినట్లుగా తెగ అవస్థ పడుతుంది. బస్ లో ఉన్న ఎవరో ఒక అబ్బాయి ఆ అమ్మాయి అవస్థని గమనించి ఆ అమ్మాయి సామాన్లని తీసి ఇచ్చాడు. ఇంకోదరేమో ఆఫీసులలో ఉద్యోగాలు చేస్తారు... ప్రత్యేకంగా కనిపించాలనుకొని తమ అలకంరణ పై ప్రత్యేకంగా దృష్టి పెట్టి ఆఫీసు రాగానే అది అసౌకర్యంగా ఉండటంతో చాలా ఇబ్బంది పడతారు. ఎదుటివాళ్ళ ముందు కనిపించాలి అంటే తమను తాము మరొకసారి సరి చేస్కొని వాళ్ళకు కనిపిస్తారు. ఆ అసౌకర్యాన్ని అయిన అలవోకగా తట్టుకుంటారు కాని అలంకరణని మాత్రం వదిలిపెట్టరు.

ఎప్పుడు కాని ఒక ఆడపిల్ల ధరించే వస్త్ర విధానం తనకు సౌకర్యంగా ఉందా లేదా అని చూసుకోవాలి కాని స్టైల్ గా ఉందా లేదా అని కాదేమో...! సౌకర్యంగా ఉన్న వస్త్ర ధారణ ఎదుటి వాళ్ళను ఆకర్షించలేకపోవచ్చు. కాని అదే ఎదుటి వాళ్ళు మనల్ని "అదో రకంగా" చూడకపోతే చాలు. ఇదివరకే ఒక ఉన్న్నత స్థాయి డిజిపి అధికారి సైతం ఒకానొక సందర్భంలో అమ్మాయిల వస్త్ర ధారణ పై సంచలనాత్మక వ్యాఖ్యలు చేసి.., తన మాటల్లో తప్పుంటే క్షమించమని.., కాని తన వ్యాఖ్యల్లో మాత్రం కొంత నిజముందని బహిరంగంగా ప్రకటించాడు. కనీసం ఇప్పటికైనా మహిళా సంఘాల్లో, మేధావుల్లో అమ్మాయిల వస్త్ర ధారణ పై చర్చ జరగాల్సిన అవసరం ఉందేమో. మహిళల్లో ఆడతనాన్ని మాత్రమే చూడకుండా అమ్మతనాన్ని కూడా చూడటం ఈ సమాజం అలవర్చుకున్నపుడే సమాజం బాగుంటుంది! కాని అదే సమాజంలో మంచి తో పాటు సమానంగా చెడు కూడా ప్రయాణిస్తూ ఉంటుదన్న సంగతి మరువకూడదేమో!! అంటే ఆ దిశగా ప్రతి ఒక్కరిలో పౌర చైతన్యం రావాలి!! పాశ్చాత్య దేశాల సంస్కృతి ని మన భారత నారీమణులు అనుసరించటం లో తప్పేమీ లేకపోవచ్చు. కాని మన దేశ సంస్కృతి ని మరచిపోకూడదు! భారతీయ యువతులు వారి వారి వస్త్ర ధారణ పట్ల పున్హసమిక్షించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉందేమో!!

హరికాంత్ రెడ్డి

ఎక్కడ ఆగానంటే తన అందం దగ్గర ఆగాను....

అబ్బ ఏమందం... అందమా అది....  ఆ అందమైన సౌందర్యం ఇంకా నా కళ్ళల్లో కదలాడుతుంది. డబ్బు చుట్టూ తిరుగుతున్న నా ప్రపంచం, లెక్కలేస్తున్న నా ప్రపంచం తన అందానికి మాత్రం లెక్కంటూ లేనే లేదని చెప్పింది.... ప్రతి క్షణం ఏదో ఒక ఆలోచనతో ఉండే నా ప్రపంచం తన అందం దగ్గర ఆగిపోయింది.  కాదేమో నేనే తన అందం దగ్గర నా ప్రపంచాన్ని ఆపాను. సంపాదన చుట్టూ ఉరకలేస్తూ పరుగెడుతున్న నా వేగం తన అందం దగ్గర ఆగమని ఆరాటపడింది. ఆ బొమ్మని చెక్కిన బ్రహ్మకే ఆ అపురూపం రూపు దిద్దుకునెప్పుడు ఈర్ష కలగలేదా అనిపించింది. 

ఏమని వర్ణించను తన అందాన్ని.... తన చూపు ఒక వరం... తన నవ్వు ఒక నిండు చందమామ... తన పెదాలను చూస్తూ ఈ లోకంలో పూలు ఉన్నాయన్న సంగతే మర్చిపోతాను... తనను చూస్తూ ఈ ప్రపంచాన్ని జయిస్తాను., తనను చూస్తూ ఈ ప్రపంచాన్ని జయించాననే ఆనందాన్ని మర్చిపోతాను., తనని చూస్తూ ఆనందానికే ఆనందం అంటే ఇదని చెప్తాను., తనని చూస్తూ అందానికే కొత్త నిర్వచనం ఇస్తాను., తనను చూస్తూ ఆక్స్ఫర్డ్ డిక్షనరీ లో అందం అంటే ఆమె అని, కొత్త పదాన్ని చేరుస్తాను., తన నృత్యాన్ని చూస్తూ నలుదిక్కులను ఒకే దిక్కుకు తీసుకొస్తాను., తన అందాన్ని ఇంకా అందంగా చూపించటానికి తన అందాన్ని ఆకాశానికి ఆశ పెట్టి అమృతం కురిపిస్తాను., సుతిమెత్తని పూలపై తన పాదం పెట్టి ఆ పూలకే అందం తెప్పిస్తాను., ఆ అందానికే అసలైన అందానిచ్చిన  వయ్యారంగా వంపులు తిరిగినటువంటి ఆ నడుముని చెక్కిన బ్రహ్మకి నాస్తికులచే బ్రహ్మోత్సవం జరిపిస్తాను.,  ముద్దు ముద్దుగా చెక్కిల్ల్లతో కూడిన ఆ చేమంతి పూవంటి చందం... తొలి పొద్దు కిరణాల స్పర్శకి విచ్చుకున్న పొద్దు తిరుగుడు పువ్వుకు అందమంటే అదని అందంగా ఆ అందాన్ని చూపిస్తాను.,

ఆధునికత అంటూ ఆగమైపోతున్న ఈ లోకంలోకి ఆశ్చర్యంగా వచ్చింది నా లోకంలోకి.... అందానికి అసూయ పుట్టలేదా తనని చూసి...! అచ్చ తెలుగమ్మాయంటే కవుల రాతల్లోనో, కళాకారుల ఆకృతుల్లోనో ఉంటాయనకున్నా కాని, నా అభిప్రాయం తప్పేమో అనిపించింది. మెరుపులా మెరిసింది తన అందంతో... పచ్చటి పైరులా, పెరటిలోన సీతకోకచిలుకలా... అయ్యో ఆ అందం... ఒక అద్భుతం.., అపురూపం.., అమూల్యం..., 

హరికాంత్ రెడ్డి

భారత గడ్డ భారతీయుల కోసం.... 'బయటి' వారి కోసం కానే కాదు....!!

భారత దేశం భిన్న సంస్కృతుల దేశం.., విభిన్న వర్గాలతో అనునిత్యం ప్రశాంతతే పరమావధిగా దేశం విరాజిల్లుతుంది... కొన్ని కొన్ని సార్లు స్వల్ప చేదు సంఘటనలు మినహా దేశం ఎప్పుడు ప్రశాంతతే కోరుకుంటూ వచ్చింది.... అది ముమ్మాటికి భారతీయుల గొప్పతనం. భారత దేశ ప్రజలు శాంతి కాముకులని ప్రపంచానికి మనం చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. ఎందుకంటే మనల్ని హింసించి పరిపాలించిన బ్రిటిష్ వాడి పైనే మనం చేయేత్తలేదు. శాంతికి అసలైన వారసుడు గాంధి నేతృత్వంలో ఎంతో ఓపికతో స్వతంత్రాన్ని సాధించుకున్న భారతీయులం మనం...

ఇంత గొప్ప చరిత్ర కలిగి ఉన్న మనకు.. ఇప్పుడు మనం ఎన్నుకున్న ప్రభుత్వాలు మొత్తం తమ పాలన విధానాలతో దేశ ప్రజల స్థితి గతుల పైనే ప్రభావం చూపిస్తున్నాయేమో అన్న భావం కలిగేలా వ్యవహరిస్తున్నాయి. కొన్ని సార్లు విదేశీ వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖ వ్యవహరిస్తున్న తీరు దేశ ప్రజల అస్థిత్వాన్నే ప్రశ్నిస్తున్నాయి....

నైజీరియన్లు.... ఇప్పుడు భారత దేశంలో పాతుకుపోయిన ఒక వలస వర్గం... దాదాపు దేశంలోని అన్ని ప్రధాన నగరాల్లో చదువు పేరుతో, వివిధ పనుల పేరుతో దేశంలో ఎన్నో అరాచక పనులు చేపడుతున్న ఈ దేశస్తులు ఇప్పుడు దేశంలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో రాజ్యమేలుతున్నారు... మొన్నటికి మొన్న దేశంలో ఎంతో పేరు కలిగిన ఒక ఐపిఎస్ అధికారి పేరు వాడుకొని లక్షల్లో మోసం చేశారు... ఏ దినపత్రిక చూసిన.., ఏ టి వి ఛానల్ పెట్టినా కాని.., వారే వారానికోసారి నైజీరియన్లు వార్తల్లో నిలవటం గమనార్హం. కొన్ని నెలల క్రితం ఏదో కేసుపై నైజీరియన్ల ముఠాను అరెస్ట్ చేసి పోలీస్ స్టేషన్ కి తీసుకువస్తే మొత్తం అక్కడి పోలీస్ స్టేషన్ లో.., పోలీస్ లనే హడలెత్తించిన ఘన చరిత్ర నైజీరియన్ల సొంతం.  

డ్రగ్స్ అనే మహమ్మారిని వారు అంటించుకుంటూ.., మన దేశ ప్రజలకు ఆ మహమ్మారిని వ్యాపింప జేస్తూ దేశ ప్రజల జీవన విధానాన్నే మార్చేస్తూ దేశ పోలీస్ వ్యవస్థకే సవాలు విసురుతున్నారు. దేశంలో ఏ  ప్రధాన సైబర్ నేరం జరిగిన కాని.., ఆ నేరానికి సంబంధించిన పునాదులు మల్లి నైజీరియన్ల వద్దే ఉండటం నిజంగా శోచనీయం... డ్రగ్స్ తో, దొంగతనాలు దోపిడీలతో, సైబర్ నేరాలతో, అసాంఘిక కార్యకలాపాలతో ఎప్పుడు వార్తల్లో నిలుస్తూ దేశ ప్రజలను ఇబ్బందులకు గురి చేస్తున్న నైజీరియన్ల వల్ల మరి దేశానికి నిజంగానే ఉపయోగం ఉందా అంటే.., ఆ విషయం మన విదేశీ వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖకే తెలియాలి. ఎందుకంటే దేశంలోని కొన్ని వర్గాలు తమ ప్రాంతం ఇదని, తమ బాష ఇదని, తమ మతం ఇదని..,ఎన్నో ప్రాంతీయ ఉద్యమాలు, ఎన్నో పోరు ఉద్యమాలు జరిగాయి.., జరుగుతున్నాయి. కాని మన దేశంలోకి ఎవడో వచ్చి మన దేశ ప్రజల జీవన విధానాన్నే దెబ్బ కొడుతున్న ఇతర దేశాల అరాచక శక్తులపై మాత్రం మన దేశ ప్రజలు మాత్రం ఇది మా దేశమని వారికి మన గొంతు వినిపించకపోవటం నిజంగా మన దురదృష్టం. 

అసలు నైజీరియన్ల మరియు మిగతా ఇతర వివాదాస్పద దేశాల ప్రజల వీసాలను జారి చేసి వారిని అనుమతించటం ద్వారా.., మనకు ఆర్థికంగా కాని ఏ ఇతర విషయాల ద్వారా కాని, ఏ రకంగా చూసుకున్నా మన దేశానికి, మన దేశ ప్రజలకు నష్టమే తప్పితే కించిత్తు లాభం కూడా లేదు.... వారి వీసాలను అనుమతించటం ద్వారా.., మన విశ్వవిద్యాలయాల్లో చదువుకోవటానికి అనుమతించటం ద్వారా మన ఆర్ధిక వ్యవస్థకు ఎంత లాభం ఉందో తెలియదు కాని.., వారు ఇక్కడకి వచ్చి చేసే పనుల వల్ల మాత్రం మన దేశానికి, దేశ ప్రజలకి రెట్టింపుకి రెట్టింపు  నష్టం ఉందన్నది జగమెరిగిన సత్యం.

ప్రపంచంలోని చాలా దేశాలు తమ విదేశీ వ్యవహారాల విధానాల్లో ఎన్నో సంస్కరణలు తీసుకొచ్చి.., కొన్ని వివాదాస్పద దేశాల ప్రజలకు వీసా కాదు కదా తమ దేశం వైపు కనీసం కన్నెత్తి కూడా చూడకుండా వ్యవహరిస్తున్న తీరుని మన భారత దేశం ఎందుకు గమనించటం లేదన్నది దేశ ప్రజలకి బొత్తిగా అర్థం కావటం లేదు. ఇప్పటికైనా మన విదేశాంగ విధానాలనే సమూలంగా మార్చి సంస్కరణల దిశగా అడుగులు వేస్తే దేశానికి, దేశ రక్షణకి., పాలకులు ఎంతో మేలు చేసిన వారవుతారు. 

హరికాంత్ రెడ్డి రామిడి 

కాఫీ డేలో కళ్యాణ చూపులు......

సంవత్సరం అయ్యేలోపు పెళ్ళి చేసేస్కోవాలని పాకెట్లో ప్రింటవుట్ తీసిన ప్రొఫైల్ పెట్టుకొని మెడలో దేవుడి గొలుసులు.., చేతికి తాయత్తులు కట్టుకొని తిరుగుతున్నా కానీ నాకు, నా భావాలకి సరైన అమ్మాయి ఎక్కడ దొరుకుతుందో అని ఒంటరి జీవితాన్ని తుంటరిగా గడుపుతున్న దరిద్రపు రోజులు....

గత వారం క్రితం నా స్నేహిత దరిద్రుడు ఒక రెండు రోజులు అలా రిఫ్రెష్ అయినట్టు ఉంటుందని సిటీ కి దూరంగా ఉన్న ఫాం హౌస్ కి వెళ్లి మరీ మల్లి ఫాం లోకి వద్దామని అనుకోని రెండు రోజులు ఏదో 3 బీర్లు 6 వోడ్కా లతో సరిపెట్టుకొని... ఫ్రెష్ గా మైండ్  ని రిఫ్రెష్ చేసుకొని అలా తిరిగి సిటీ కి వచ్చిన రెండు రోజులకే.... ఇంకో స్నేహిత దరిద్రుడు వచ్చి అరే హరీ.... నీకో మంచి అమ్మాయిని చూసి పెట్టన్రా అంటే నా జీవితానికి హలోజన్ బల్ప్ లా వెలుగు నివ్వటానికి వచ్చిన హాలీవుడ్ హీరో లా కనిపించాడు ఆ దరిద్రపు నా సన్... (క్షమించాలి వాణ్ణి తిట్టటానికి ఇంత కంటే బూతులు దొరకటం లేదు). అమ్మాయి అప్పర్ మిడిల్ క్లాసని.., కొంచెం లిబరల్ గా పెరిగిందని.., అలాగే సంప్రదాయాన్ని కూడా గౌరవిస్తుందని... నీ గురించి చెప్తేనే ఆ అమ్మాయి నీతో మాట్లాడాలని చెప్పిందని చెప్పాడు. మాట్లాడాలి అంటే తను భవిష్యత్ గురించి తన ఆలోచనల గురించి ఏమైనా చెప్పాలని అనుకుంటుందేమో అని నేననుకున్నాను.

రిఫ్రెష్ అయిన నాకు మల్లి ఫ్రెష్ గా ఒక అమ్మాయి ఫోటో చూపించి నా మతి పోగొట్టాడు నా స్నేహితుడు ఫోటో చూడగానే కుందనపు బొమ్మ బొమ్మా అని బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో సాంగ్ వస్తే బాగుండని అనిపించింది.... ఆ ఫోటో చూడగానే ఇన్నాళ్ళు ఎవరి కోసమైతే తిరిగానో ఆ ముగ్గు బుట్ట తనే అని నా మనసులో గంట కొడుతుంటే... మైండ్ మాత్రం ఇప్పుడే బ్లైండ్ గా ప్రొసీడ్ అవ్వద్దని హెచ్చరించింది. ఏమో ఎన్నో ప్రొఫైల్స్ లోని ఫోటో లు చూసిన మనం ఇది కూడా ఒకసారి ప్రయత్నించి చూద్దాం అంటుంది మనసు... కాని బయటకి కనపడటం లేదు కాని ఏదో మూలన మనసు మదన పడుతుంది..... కాని ఆ అమ్మాయితో సూటిగా నా మనసులో ఏముందో చెప్పాలని ఫిక్స్ అయ్యా....  మొత్తానికి ఫోటో చూపించిన మరుసటి రోజు ఆ అమ్మాయికి నాకు చూపులు లాంటి మీటింగ్ అరేంజ్ చేసాడు నా స్నేహితుడు... 

స్పాట్: జూబ్లిహిల్స్ కాఫీ డే......  (లైఫ్ టర్నింగ్ స్పాటేమో అని నేననుకుంటున్న స్పాట్ అది)

సమయం: ఉదయం 10.30

10.30 కి కాఫీ డే లో ఉంటానని అంతకు ముందు రోజే ఆ అమ్మాయి నా వాట్సప్ కి మెసేజ్ చేసి ఉన్నందున 10.30 కంటే ముందే ఉండాలని ఆదుర్దాగా బయలుదేరి సమయానికి చేరుకొని కార్ పార్క్ చేసి... ఇప్పుడే మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని మట్టి కరిపించి నెక్స్ట్ ఒక కాఫీ తాగి కాకతీయ సామ్రాజ్యాన్ని కదన రంగంలో కడతెర్చడానికి వెళ్తున్న కథానాయకుడి మల్లె కాఫీ డే ముందు నిల్చున్నా స్టైల్ గా... మనసు అంతోద్దు రోయి... ఎక్కడో బ్రహ్మానందం డైలాగ్ వినబడుతుంది... ఎక్కడో బొక్క బోర్ల పడతావ్రోయని...... కాఫీ డే బయటకి లోపలకి తిరుగుతూ ఉంటె అక్కడి సెక్యురిటి గార్డ్ వింతగా చూస్తున్నాడు... అప్పటికే ఒక కోల్డ్ కాఫీ, ఒక హాట్ కాఫీ చెప్పి రెండింటికి న్యాయం చేకూర్చా..... మనసులో తనతో ఎం మాట్లాడాలో పదే పదే అనుకోని అనుకోని  మొత్తానికి ఈ సారి రీలు కథల్లా కాకుండా రియల్ గా తనతో నా భవిష్యత్ లక్ష్యాలను ముక్కు సూటిగా చెప్పి తన భావాలు ఏంటో తెలుసుకోవాలని  ఫిక్స్ అయ్యా....

ఏది ఎక్కడ తను... నా కన్నులు తనొచ్చే రోడ్ వైపే వెతుకుతున్నాయి...

గంట యిట్టె గడచిపోయింది... ఇంకో గంట అయిపోతుంది అనటానికి 10 నిమిషాలు ఉందనగా అమ్మడు దిగింది... ఎవరో తెలియదు కార్ లో దింపి వెళ్ళిపోయారు. కృత్రిమ నవ్వు తో చెప్పి చెప్పనట్టు హాయ్ విసిరి నా ముందు వచ్చి కూర్చుంది... సారీ అంటూ అందరు చెప్పే రీసన్ ఏ ఫుల్ ట్రాఫిక్ అంటూ రావటానికి కాస్త ఆలస్యం అయిందంటూ ఏదో చెప్పటానికి ప్రయత్నించింది. నేను వెంటనే నా కుడి వైపుకు ఉన్న వాచ్ చూసా... అంతటితో ఆ ఎక్ష్ప్లైన్ ఆపేసింది.... కాని తనని చూసాక ఫోటో చూసినప్పుడు ఎం మాయ చేసావ్ లో కుందనపు బొమ్మా పాట బ్యాక్ గ్రౌండ్ సాంగ్ ఉండాలనిపించటం కరెక్టే అనిపించింది. మొత్తానికి తననే చూస్తుంటే నాలోని కవి హృదయం ఉప్పొంగి నా మనసులోనే వీర తాండవం చేస్తున్నాడు... మెల్లిగా ఇంటికి పోయాక ఆ కవికి పని చెప్పచు లే అనుకోని కామ్ గా కూర్చొని ఆ అమ్మాయి అందాన్ని వర్ణించాలని తహ తహ లాడుతున్న నాలోని పిచ్చి కవిని కంట్రోల్ చేస్తుండగా... ఆ లోపు వెయిటర్ మా దగ్గరకి రావటం జరిగింది... ఆర్డర్ చెప్పమని అనటంతో తను ఏదో చాక్లెట్ ఫ్లేవర్ చెప్పి..., నా వైపు చూస్తే వెంటనే నేను ఒక హాట్ కాఫీ చెప్పాను... ఈ టైంలో హోటేందుకు ఏదైనా కోల్డ్ కాఫీ చెప్పండి అంటూ తనే ఆర్డర్ చేసింది ఏదో ఫ్లేవర్..... నేను ఇంకేం మాట్లడలేదు. 

ఇద్దరం మాటలు కలిపాం... (అప్పుడే బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో శ్రీమంతుడి సినిమాలోని.... జత కలిసే జత కలిసే జగములు రెండు జత కలిసే.., అడుగులు రెండు జత కలిసే సాంగ్).......  మొదట చదువుతో ఆరంభమై... ప్రెసెంట్ వర్క్ ఎలా ఉందనే టాపిక్ కంటిన్యూ చేస్తుంటే మధ్యలో మేమిచ్చిన ఆర్డర్ రానే వచ్చింది. అంతలో తాను ఆర్డర్ చేసిన ఫ్లేవర్ అది కాదని మరీ వెయిటర్ తో గొడవ పెట్టుకొని మరీ ఇంకో ఫ్లేవర్ తెప్పించుకుంది. మల్లి ఎం మాట్లడుకుంటున్నామని తనే టాపిక్ ని....  రైలు తప్పిన పట్టాలని క్షమించండి ఆ అమ్మాయి మాట్లాడుతుంటే నేనేం మాట్లాడుతున్నానో అర్థం కావటం లేదు... పట్టాల్ని తప్పిన రైలుని తనే బలవంతంగా తీసుకువచ్చి మరీ., మల్లి రైలుని పట్టాల మీదకి తీసుకుపోయి తనే డ్రైవర్ అయి నడుపుతున్నట్లు అనిపించింది... తన పెదాలు నిత్యం కదలాడుతునే ఉన్నాయి... (ఆఫ్ కోర్సు ఆ పెదాలను చూస్తూ ఈ  జన్మంతా గడిపేయచ్చు... అదే సమయంలో ఆ మాటలని వింటే మాత్రం మరు జన్మంటూ వద్దని అక్కడే డిసైడై డీలా పడతాం కూడా) నేను మాట్లాడదాం అనుకునేలోపు తను వేరే అంశం తెర ముందుకు తీసుకొస్తూ ఉంది.  కాని తను మాట్లాడుతున్నంత సేపు తన ఆలోచనలంతా గాల్లోనే తేలుతున్నట్లు అనిపించింది. ఇంకా నేను మాట్లాడకుండా ఉండటమే బెటర్ అన్న నిర్ణయానికి వచ్చే ముందే.. అంత నేనే మాట్లాడుతున్నాను మీరేం మాట్లాడరేం అంది. హమ్మయ్య ఇక నైన నాకు మాట్లాడే అవకాశం వచ్చింది అనుకుంటూ మనసులోనే ఆనందపడుతూ గంభీరంగా... సి మిస్ నిహారిక (ఆ అమ్మాయి పేరు అది) అని స్టార్ట్ చేసి... ఏదో చెప్పాలని ట్రై చేసి ఏమి చెప్పలేక నా మనసులో ఉన్నదీ కక్కలేక అక్కడికే ఇంక కట్ చెప్పాలని అనుకోని కన్క్లూజన్ కి వచ్చే లోపు.. ఇది నా సంగతి మీ దిక్కు వేరు నా దిక్కు వేరని అంటుండగానే.... తనే కల్పించుకొని మీ భావాలకి నా ఆలోచనలకి సెట్ అవ్వవు అంటూ చేయి కలిపి షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి నా చేయి ని షేక్ చేసి మరీ అల్ ది బెస్ట్ చెప్పి వెళ్లిపోయింది. మొత్తానికి తను చాలా అడ్వాన్స్డ్ అయినప్పటికినీ సాటి మనిషిని అర్థం చేసుకొనే ఆడపిల్లలా అనిపించింది... అలా కాఫీ డేలో కళ్యాణ చూపులు కాదు లేదు అనకుండా అలా అరగంటలో ముగిసిపోయాయి. ఇంక ఆ అమ్మాయి ఆలోచనలు పక్కన పెట్టి అక్కడి నుండి నా ఆఫీసు కి బయల్దేరాను....

హరికాంత్ రెడ్డి