Friday, 5 August 2016

ఇది నా భారత దేశమిది బ్రదర్.... (This is India Dude)


ఇది భారత దేశం బాబు... ఏ దేశమంటే ఇది నా దేశంరా బాబు....

మద్యపానం తప్పు అంటారు... మత్తులో ఉంటేనే దేశాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్ళగలమని వైన్ షాప్ కి లైన్ కట్టిస్తారు...
మందు కొడతారు.. మందేసిన తర్వాత మందిని కొడతారు.... ఇది నా భారత దేశం బాబు
స్వచ్ఛ భారత్ అంటాం... కానీ ఎక్కడంటే అక్కడే స్వేచ్ఛగా ఉచ్చోసుకుంటాం... ఇది నా దేశం బాబు....
సంపన్నుడు బ్యాంకులో సాఫీగా సొమ్ము తీసుకొని ఏ మాఫీ లేకుండా టోపీ పెట్టచ్చు.... అదే పేదోడు పైసలు తీసుకుంటే పేచీ పెట్టి వాని గోచి ఊడేలా కొట్టి మరీ రాబడతారు. ఇది నా భారత దేశం...
పైసోన్నోడు స్పెషల్ ఇక్కడ... మనీ లేకపోతే మనిషి కిందే చూడరెక్కడ....
మన దగ్గర ఉన్నదీ లేదనుకుంటాం.... లేనిదీ కావాలనుకుంటాం ఇది నా భారత దేశం బాబు... 
రౌడీ అంటూ ఆరోపిస్తామ్ ... కానీ అదే రౌడీకి ఓటేసి ప్రజాస్వామ్యాన్ని అరచేతిలో పెట్టి మరి అప్పగిస్తాం...
కుల గజ్జి ఇంకా పోదురా అంటూ క్లాసులు పీకుతాము... అదే మన చెల్లెనో, కూతురో కులాంతరం అంటే కళ్ళెర్ర జేస్తాం... ఇది నా దేశం బాబు... 
తెలివిన్నోనితో తీయగా మాట్లాడతారు... తెలివిలేనోన్ని తెల్ల మొహం వేపిస్తారు ఇది నా దేశం... 
పన్ను కట్టడానికి చట్టాలను వాడతాం.. అదే పన్నుని ఎగ్గొట్టడానికి మల్లి మనమే మినహాయింపు చట్టాలను చేస్తాం....
భారత దేశం ఇక్కడ... బంగారు భవిష్యత్తు ఉందక్కడ.... 


హరికాంత్ రెడ్డి 

Wednesday, 11 May 2016

పుట్టిన నెల ప్రత్యేకం: 27 సంవత్సరాల్లో నన్ను ప్రభావితం చేసిన వ్యక్తులు....


మంచి చెడు అంటూ ఉండదు మంచి చెడు రెండు కలిస్తేనే మనిషి అవుతాడు అన్న వివేకానంద మాటలు నాకు ఎప్పుడు గుర్తుంటాయి... ఈ లోకంలో పూర్తిగా మంచోళ్ళు ఉండరు.., అలా అని పూర్తిగా చెడ్డోల్లు ఉండరు. పరిస్థితులు మనిషిని ఒక్కో వైపు ముడిపెడతాయి... దేశం లో అయిన సమాజంలో అయిన ఎవ్వరు కూడా గొప్పవాళ్ళు ఉండరు నా దృష్టిలో... దేశం గర్వించే మహామేధావి అబ్దుల్ కలాం కూడా నా దృష్టిలో మంచోడు కానట్టే... అరె ఆయన  మీరన్న మంచోడే అయితే ఇతర దేశాలను నాశనం చేయాలనుకునే లక్ష్యాలున్న మిస్సైల్ లను ఆయన కనిపెట్టకపోయే వాడు.. ఆయన మంచోడే అయితే ఇంకొకరిని చంపే ఆయుధాన్ని తయారుచేసి ఉండేవాడే కాదు. దానికి బదులు శాంతి మంత్రం జపించేవాడు... ఎవ్వరు కూడా ఈ ప్రపంచంలో గొప్పవాళ్ళుగా ఉండరు... ఉండలేరు కూడా... (దీనిపై మళ్ళి చర్చ, వాగ్వ్యుద్దం అనవసరం)  ఈ వేదాంతం ఇప్పుడు మాకెందుకు అనుకోవద్దు కాని కొన్ని కొన్ని సార్లు వేదాంతమే వేల కోట్లు ఇచ్చిన సంతృప్తి ని ఇస్తుంది...

బాల్యంలో మే నెల వస్తే ఏదో ఎండాకాలం సెలవులు వచ్చి మనసార ఆడుకోవటానికి వచ్చిన సమయంగా భావించేవాన్ని... యవ్వన కాలంలో పొద్దున్న పడుకోవటానికి..., మధ్యాహ్నం ఎండ పేరు చెప్పి మల్లి పడుకోవటానికి.., సాయంత్రం స్నేహితులతో బలాదూర్ తిరగటానికి.., రాత్రి నాన్న అంగి జేబులో ఎమన్న నోట్లు తగిలితే స్నేహితులంతా కలిసి తలో యాభై వేసుకొని చల్లటి బీరు వేయటానికి... అదొక అందమైన అనుభూతి... కాని ఇప్పుడు మే నెల అంటే ఆర్ధిక సంవత్సరానికి సరిగ్గా ఒక్క నెల తర్వాత వచ్చేది.... మే లో స్టాక్స్ కొంచెం డౌన్ ఫాల్ లో ఉంటాయి... ఆర్ధిక సంవత్సరం అప్పుడే ఫస్ట్ గేర్ వేసుకొని ముందుకు దూసుకువెళ్ళటానికి ఉన్న సమయం.., పెట్టుబడులకు అనువు కాని నెల..., ఇంకా సరిగ్గా చెప్పాలి అంటే ఎండ ఎక్కువ కొడితే దీనమ్మ జీవితం ఈ మే నెల ఎప్పుడు పోతుందా అనుకొనే రోజులు.... 

కాని నాకు నేను... గుర్తు చేసుకోవాల్సిన విషయం ఏంటంటే మే నెలలోనే నేను పుట్టానన్న సంగతి.... మే నెలలో నా పుట్టిన రోజు ఉంటుందన్న విషయం ఎవరన్న గుర్తు చేస్తే తప్పితే గుర్తుకురాదు.... గత సంవత్సరం నుండే మే నెల వస్తే చాలు.. భయం భయపెడుతుంది... ఇంకా ఎం సాధించలేదు సగం జీవితం అప్పుడే అయిపోయిందన్న బెంగ పట్టుకుంది.. ఇంకా చెప్పాలి అంటే జీవితం అతి పెద్ద అచీవ్ మెంట్ గా కొందరు చెప్పుకునే.... "అహ నా పెళ్ళంటా" తంతు ఇంకా కానేలేదు.... గత సంవత్సరం అసలు ఎం సాధించాను అన్న దానిపై ఆగిపోయింది... కాని ఈ సారి మాత్రం కొత్త కొత్త భయాలు సరికొత్తగా మదిలో గూడు కట్టుకుంటున్నాయి... 

ఏది ఏమైనా 27 సంవత్సరాల జీవితం.. (ఈ మే 21 తో సరిగ్గా 28 సంవత్సరాలు) వెనక్కి తిరిగి చూస్తే సగటు యవ్వన కాలం... కొవ్వొత్తిలా కరిగిపోయింది. ఒక్క క్షణం నేను నమ్మని ఆ దేవుడు వరమివ్వమని అడిగితే ఆయన ఇవ్వని (ఇవ్వలేని) ఈ దశలని(బాల్య,యవ్వన) మల్లి అడగాలని ఉంది... చావంటే భయపడలేదేప్పుడు... అలాగని బ్రతుకు మీద తీపి లేదని కాదు. డబ్బంటే ఇష్టం లేదు... అలాగని డబ్బు లేకుండా బతకలేను.., నాకు డబ్బంటే ఇష్టమంటారు కొందరు... కాని నాకు కాసులంటే(డబ్బు) కసి కాని కకృత్తి కాదు.... మొదట్లో ఆదర్శభావాలు చాలా ఉండేవి. దాన్ని ఇలా చేయాలి అలా చేయాలి.., అలా మార్చెయ్యాలి ఇలా మార్చెయ్యాలి.. కొన్ని రోజులు అడవి బాటలో పయనిద్దామని భావించిన నేను ఆ అడవి తల్లిని చూసేంత అర్హత నాలో లేదని ఆ ఆలోచనను ఆదిలోనే చంపేసి ఆదర్శభావాలను అంగట్లో అమ్మకానికి పెట్టి అమ్మనే (దేశాన్నే) తెగ నమ్మేస్తున్నాను.

ఏది ఏమైనా ఈ సగటు జీవన ప్రయాణంలో కొన్ని తీపి గురుతులు.., కొన్ని ఎదురు దెబ్బలు, ఎదురించడాలు.., ఎక్కడాలు.., దిగడాలు.., భయపడటాలు.., భయపెట్టడాలు.., అనారోగ్యాలు., ఆనందాలు.., అసంతృప్తులు..., అవహేళనలు.., అన్ని ఉన్నాయి. ఇంకా ఇవేం చుశావ్ మున్ముందు పల్టి కొట్టాల్సినవి చాలా ఉన్నాయి..., కింద పడి దెబ్బలు తగిలించుకునే సుదూర తీరాలు ఇంకా ఎంతో ఎత్తులో ఉన్నాయి... అన్నట్టు భవిష్యత్ ఏ బాధ లేకుండా రమ్మని స్వాగతం పలుకుతుంది... ఇవ్వన్ని అందరి జీవితాల్లో కామనే అయినా.... కొన్ని క్షణాలు మాత్రం అలాగే గుర్తుండి పోతాయి... జీవితం అనే ఫోటో ఆల్బంలో బాధ, సంతోషం, దుఖం అనే ఫ్రేమ్ ల లాగ... 

అలాంటి క్షణాలేమో కాని ఈ జీవన ప్రయాణంలో కొందరు గొప్ప వ్యక్తులు నాకు ఎదురయ్యారు... (గొప్ప వ్యక్తులు అనేకన్నా నా ప్రయాణ క్రమంలో తారస పడిన వ్యక్తిత్వం ఉన్న వ్యక్తులు అనటం ఇంకా బెటర్ ఏమో.., ఎందుకంటే గొప్ప వ్యక్తులంటూ ఎవరు ఉండరని నేను ఇంతకు ముందే చెప్పాను..) వీళ్ళు నా ప్రయాణ క్రమాన్ని మార్చలేదు కాని.., ఆ ప్రయాణ క్రమంలో ఎంతో కొంత ప్రభావితం చూపారు... 27 సంవత్సరాలలో ఏడుగురు... 

1)అన్నయ్య: అవును నా అన్న కాబట్టి నాకు గొప్ప వ్యక్తే... నా ఆలోచనల్లో, అవసరాల్లో, ఆనందాల్లో అనుక్షణం ఉన్నాడు కాబట్టి గొప్ప వ్యక్తే ఇంక ఇందులో ఏలాంటి సందేహం అవసరం లేదు. చెప్పవలసిన అవసరం లేదు. 

2)యెడుగూరి సంధింటి అక్కిరెడ్డి: నా జీవితం అతి కీలకమైన మలుపు తీసుకోవటానికి ఉతమిచ్చిన వ్యక్తి... వేళ్ళ మీద కూడా నోట్లు లెక్క పెట్టొచ్చు.., మనుషుల మనస్తత్వాన్ని ముందే కనిపెట్టచ్చు.., బ్రతుక్కి సావుకి మధ్య మనం చేసే పోరాటంలో అటో ఇటో నిర్ణయం తీసుకొనే క్షణాల విలువే ధైర్యమని.., రాజ్యం ఉండాలంటే సంపాదన ఉండాలని సంపాదన కావాలంటే తెలివుండాలని.., తెలివికి లాజిక్ మ్యాజిక్కు రెండు జోడిస్తే ఇంక ఎవడికి వినాల్సిన పని ఉండదని ఇలా ఎన్నో సూత్రాలు ఎన్నో పాటాలు... ప్రపంచంలో "తెల్ల" "నల్ల" అనే పదాలకు అసలు అర్దాలను ఈయన దగ్గరే నేర్చుకోవటం మర్చిపోలేని ముఖ్యమైన ఘట్టం. ఈయన చెప్పిన మాటల్ని, పాటాల్ని నేను నోట్ పాడ్ లోనో... నోట్స్ లోనో రాసుకోలేదు.. మస్థిష్కంలోనే శిలాక్షరాలుగా లిఖించేసుకున్న...

3)కృపాదానం: గురువు... నాకు చిన్నప్పటి నుండి గురువులంటే ఏదో పాటాలు చెప్పి నెలాఖరు రాగానే వాళ్ళ జీతం తీసుకుపోయే వ్యక్తుల లాగ అనిపించేవాళ్ళు... అందుకే నా మీద ఏ గురువు ప్రభావితం చేయలేదు. చేయలేడు కూడా....  కాని ఈ గురువు మాత్రం నా ప్రాపంచిక జ్ఞానానికి నాంది పలికిన విజ్ఞాన దాతగా మిగిలిపోతారు... ఎన్నో విషయాలు ముఖ్యంగా ఆర్ధిక విషయాలపై నాలో అఖండ జ్ఞాన సంపత్తిని నెలకొల్పిన ఈయనకు నేను రుణపడి ఉండాలి అనే మాట చాలా చిన్నది అవుతుంది. 

4)ప్రియాంక: మర్చిపోయిన ఒక మధురమైన జ్ఞాపకం... ఈమె గురించి ఎంత తక్కువగా మాట్లాడుకుంటే అంత మంచిది. కొందరు వ్యక్తులు మన జీవితాల్లోకి కొన్ని విలువైన విషయాలు నేర్పించటానికి వస్తరంటారు. ఈమె ఆ కోవలోకే వస్తుంది. 

5)బాబాయ్: ఈయన నా మీద ఎంతో కొంత ప్రభావితం చూపారు... ముఖ్యంగా నాలో డబ్బు కసిని పెంచిన వ్యక్తి. ఈయన గురించి మాట్లాడేంత గొప్పవాణ్ణి కాదేమో కాని... నైతిక విలువలను నాలో పెంపోదింపజేసిన వ్యక్తి... నాలో అంతో కొంతో మానవత్వపు జాడలు బయటకి కనిపిస్తున్నాయంటే ఈయన వ్యక్తిత్వమే ముమ్మాటికి కారణం. నాకు ఊహ తెలిసినప్పటి నుండి ఈయన వ్యక్తిత్వం చూస్తూ పెరిగాను. బంధాలు, భవబంధాలు, అనుబంధాలకు ఎంత విలువిస్తే అనురాగాలు అంత పెనవేసుకుంటాయని, అవి ఒక వెల కట్టలేని ఆస్తి అని నాలో ఆలోచన కలుగజేసిన వ్యక్తి...... కాని నేను మనిషి కంటే మనీకే ఎక్కువ విలువనిచ్చాను. (ఆఫ్ కోర్స్ ఆ తర్వాత ఆయన కూడా ఆప్యాయతలు తెచ్చేవాటికంటే ఆదాయాలు వచ్చేవాటికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యతనిచ్చాడు.)

6)వంకిడి కృష్ణ ప్రసాద్: నన్ను ఆర్థికంగా ఆలోచిపజేసిన వ్యక్తి..., నాలోని ఆలోచనలకు అర్దమిచ్చిన వ్యక్తి. నాలో అణువణువునా ఆర్ధిక కోణాన్ని చూసిన వ్యక్తి.

7)రోహిత్ కృష్ణ రావు: స్నేహితుడు కాని స్నేహితుడు.. (కొందరు వ్యక్తులు వారి ప్రమేయం ఏమి లేకుండానే ఎదుటి వ్యక్తులపై ప్రభావితం చూపిస్తారు. ఆ కోవలోకే ఈ వ్యక్తి కూడా వస్తాడు.. కొన్ని సార్లు కొన్ని సందర్భాల్లో ఇతని ప్రమేయం లేకుండానే నా మీద ప్రభావితం చూపిన వ్యక్తి.) నా 27 ఏళ్ళ జీవితంలో ఒక అర్ధం కాని వ్యక్తిగా మిగిలిపోయే వ్యక్తంటూ ఉంటె కచ్చితంగా ఇతనే... ఇతని నుండి చిన్నప్పటి నుండి చాలా నేర్చుకున్న... కొన్ని సార్లు మదికి అందని మహోన్నత వ్యక్తిగా కనిపిస్తాడు. కొన్ని సార్లు  సంపాదన కోసమే సప్త సముద్రాలను దాటిన వ్యక్తిగా కనిపిస్తాడు... మల్లి ఆ డబ్బు మీద పెద్దగా వ్యామోహం ప్రదర్శించని వ్యక్తిగా కనిపిస్తాడు. ఇప్పటికి నాకు ఆర్థికంగా అర్ధం కాని వ్యక్తి.... ఆలోచన పరంగా అందని వ్యక్తి...

వీళ్ళు కాక ఇంకో ముఖ్యమైనది.... 

నా ఆలోచన: అవును నన్ను నేను ఎంటన్నది ఆలోచింపజేసిన నా ఆలోచన కూడా గొప్పదే... !

మొత్తానికి ఈ 27 సంవత్సరాలలో ఈ ఏడుగురు (7+1) నా ప్రయాణ క్రమంలో ప్రభావితం చూపి పరోక్షంగానో, ప్రత్యక్షంగానో నా ఎదుగుదలకో పతనానికో తోడ్పడినవారు....

హరికాంత్ రెడ్డి


Sunday, 24 April 2016

ఈ సోలో జీవితానికి శుభమెప్పుడు...!


ఏంటో ఈ బ్యాచిలర్ జీవితానికి బొత్తిగా ఒక రంగంటూ ఏలాగు లేదు ఇప్పుడు రుచి కూడా లేకుండా పోతుంది మరి..! అర్రే... మొన్నటికి మొన్న బెండకాయ కూరలో కోడిగుడ్డు వేసి మాడ గొట్టి వండి మరీ మధ్యాహ్న భోజనం సిద్దం చేసిన వంటవాణ్ని మెచ్చుకోవాలో, మీద పడి కరిచేయాలో అర్ధం కాలేదు...!! కొన్ని రకాల వంటలు తిని ఈ మధ్య నాలో నేనే మాట్లాడుకుంటున్న అంటే నమ్మండి... ఉత్తర భారతంలో ఉన్నపుడు ఉప్పు ఎలాగు నాలుకకు అంటదు కారం మాట దేవుడెరుగు... ఆ మధ్య బెల్లం వేసి వండిన బిర్యాని తిని ఒక గంట సేపు జపనీస్ బాషలో మాట్లడానంటా... నాక్కూడా..., నాకు తెలియని జపనీస్ బాష వస్తుందని అది విన్న స్నేహితులు చెప్పేదాకా తెలియలేదు.  అర్రే నా బుర్ర బురదలో ముంచేసి మల్లి నా తలకాయలో పెట్టుకున్నట్లు ... వంకాయలో చింతపులుసు పోయటం ఏంటి మరీ నా శ్రార్ధం కాకపోతే.....  ఛీ అది తిన్న నా నాలుకను గోతిలో తీసి కప్పెట్ట...! ఈ మధ్య అయితే మరీ వింత వింత వంటలు రుచి చూడటం నాకే చెల్లింది. అర్రే మొన్నటికి మొన్న హైదరాబాద్ లో ఖాలిగా ఉన్నప్పుడు కాకరకాయ కరివేపాకు అని యూట్యూబ్ లో చూసి మరీ వండితే కాకరకాయ మాడింది కరివేపాకు మిగిలింది... ఆఫ్ కోర్స్ ఆ మిగిలిన కరివేపాకుతో నా భోజనం కానిచ్చేసానుకో...!

ఈ సారి ఇలా కాదని ఖాళిగా ఉన్నప్పుడు గరిటె తిప్పి మనమెంటో గర్వంగా ఈ ప్రపంచానికి చాటి చెప్పాలని మైండ్ లో బ్లైండ్ గా అనుకున్న. యూట్యూబ్ లో రోజుకో వెరైటీ చూస్తూ వీలున్నపుడల్లా రోజుకో వింత వంటకంతో నా విదేయులపైనే ప్రయోగించా... నా వంటలు తిన్న వాళ్ళు ఆ వంటతో పాటు రోజుకో కొత్త పదాన్ని కూడా నేర్చుకున్నారు.... ఆ వంటలన్నీ ఎలా వండానో ఒక గ్రంథం రాసి అచ్చు వేసి దాని మీద వచ్చిన డబ్బులతో ఏదైనా చారిటీ సంస్థకు విరాళామివ్వాలని నిర్ణయించుకున్నప్పటికి స్నేహితులు వద్దని వారించారు. ఎందుకంటే అది ఎవడైనా పొరపాటున కొని దానిలో ఉన్న వంటలు ప్రయత్నించి.., అది రాసిన నన్ను రోజుకో అడ్రెస్స్ కి వచ్చి కొడతారేమో అని వద్దన్నారని తెలిసి నాక్కూడా నిజమే అనిపించి ఆ వంటల పుస్తకం రాద్దామన్న ఆలోచనను ఆదిలోనే చంపేసాను.... నా వంటలు తిన్న స్నేహితుల్లో ఒకడు అరేయ్ ఎందుకిరా ఇవ్వన్ని బాధలు.. చక్కగా పెళ్లి చేసుకుంటే ఈ అడ్డమైన బాధలు తప్పుతాయి కదా అన్నాడు... నోర్ముయ్ వెధవ..., వండి పెట్టె మనిషి కోసమే మనువాడే ముదనష్టం మొహమూ నువ్వునూ... ఇంకా ఎక్కువ మాట్లాడావంటే నేను చేసే వారం రోజుల వంటలు ఒకేసారి చేసి నోట్లో కుక్కుతా.... అని, మరో కొత్త వంటకం ఎం దొరుకుతుందా అని యూట్యూబ్ లో వెతుకుతుండగా బుర్రలో ఐడియా గిర్రున తిరిగింది. అసలు వంటలు మనమే ఎందుకు చేయాలి. బట్టలు ఉతకటానికి వాషింగ్ మిషన్ ఉంది... పిండి రుబ్బటానికి గ్రైండర్ ఉంది. మరి వంటలు చేయటానికి మిషన్ ఎందుకు లేదబ్బా.. ఒక మీట నొక్కగానే అన్ని పోపులు వేసేసి మాడగోట్టకుండా మతి పోగొట్టే మిషన్ వస్తే ఎంత బాగుండు... ఏంటి నేను ఇదంతా ఆలోచిస్తున్నా... నేను తినే ఈ వంటల దెబ్బకి నా మతి పొయిందా ఏంటి.... ఇంక వెంటనే మల్లి యూట్యుబ్ ఓపెన్ చేశాను రేపు మసాల మటన్ అనే కొత్త వంటకంతో వేరే వాళ్ళ మతులు పోగొట్టేద్దామని...!!

హరికాంత్ రెడ్డి

Thursday, 14 April 2016

అందమెందుకు అంతందంగా ఉంటుంది బాసూ...?!


అందం... ప్రపంచంలోనే అంత్యంత సంక్లిష్టమైన పదమనుకుంటా..!

అందమైన అమ్మాయిని దగ్గరగా చూడగానే మనసు ముందు ఆందోళన పడి ఆ తర్వాత ఆనందపడుతుంది... ఆ అందాన్ని కలవమని ఆరాటపడుతుంది. తర్వాత ఆ అమ్మాయితో ఆప్యాయంగా మాట్లాడాలని ఆశ పడుతుంది. ఆ అమ్మాయితో అందమైన జీవితాన్ని పంచుకుంటే బాగుంటుందని ఆశ అభిలాషగా మారుతుంది. ఇదంత దగ్గరగా బానే ఉంది. సినిమాల్లో ఒక కథలా నిజంగా ప్రాక్టికల్ జీవితంలో కలిసిన తర్వాత.., లైఫ్ ఆ అమ్మాయి ఉన్నంత అందంగా ఉంటుందా..?! ఉంటుందా అంటే ఏమో మరి ఉండచ్చు...! ఉండకపోవచ్చు కూడా.. !! మగువని చూడగానే మనసులో మల్లె తీగల్లె పదాల అల్లికలు ఎందుకు బయటకి వస్తాయో తెలియదు కాని అతివలు మాత్రం ఈ అవని అందానికి మరింత అందం అద్దటానికి వచ్చిన అద్భుతమైన వన్నె తరగని కుసుమాలేమో....! అటువంటి అందాన్ని కలిసే క్షణాలే వస్తే కదిలే కాలానికి కళ్ళెం వేస్తా...! :)

హరికాంత్ రెడ్డి

Tuesday, 8 March 2016

మహిళా దినోత్సవం మనలో మార్పు కోసమా... మహిళల్లో చైతన్యం కోసమా?


మహిళా చైతన్యం లేని చోట మహిళా దినోత్సవం జరుపుకోవటం కడు విచిత్రంగా అనిపిస్తుంది!
ఈ రోజు ఇప్పటికి గ్రామీణ మహిళల పరిస్థితి ఎంతో దయనీయంగా ఉంది....! గగనంతరాల వరకి ఎదగిన మహిళను మల్లి గరిట పట్టుకోమంటుంది ఈ భారత సమాజం.... మహిళ అంటే కేవలం పిల్లల్ని కనే సాధనమా... మహిళ అంటే కేవలం శృంగార వాంఛ కోసం వాడే వస్తువా... ఏమో మన భారత సమాజంలో జరిగే సంఘటనలని చూస్తే మహిళల్ని అలానే చూస్తున్నారేమో అనిపిస్తుంది.

ఊ అంటే మహిళా సాధికారికత గురించి మాట్లాడే ఈ ప్రభుత్వాలకు అది ఎక్కడ కనపడుతుందో అర్ధం కావట్లేదు... ఎక్కడుంది మహిళా సాధికారికత... ఎక్కడుంది మహిళా చైతన్యం...?!
బహుశా పట్టణాల్లో ఉండే మహిళల అభివృద్దే ఈ ప్రభుత్వాలు చూస్తున్నాయేమో!! గ్రామీణ ప్రాంతాల మహిళల్లో సాధికారికత దిశగా ఈ ప్రభుత్వాలు అడుగులు వేయాలని ఆశిద్దాం.....!!

మహిళ...... 
తనో ఆవేదన
తనో అనుభంధం 
తనో ఆలోచన 
తనో ఆక్రందన
తనో ఆవేశం
తనో అహంభావం
తనో అభినేత్రి 
తనో భాద్యత 
తనో బలం
తనో అదృష్టం 
తనో అద్దం లాంటి మనసు
తనో అందానికి అర్ధం 
తనో ఆశ్యర్యం 
తనో అనంతం

ఒక మార్గరేట్ థాచర్, ఒక ఆంగ్ సాన్ సూకీ, ఒక మదర్ థెరిస్సా స్పూర్తిగా.... ఎన్ని విపత్కర పరిస్థితులు ఎదురైనా వాటికి ఎదురొడ్డి నిలిచే గ్రామీణ భారతీయ నారీమణికి పాదాభివందనాలు తెలుపుతూ మహిళాదినోత్సవ శుభాకాంక్షలు!! 

హరికాంత్ రెడ్డి

Friday, 8 January 2016

అవును ముమ్మాటికి నేను హంతకుడినే....!


అవును నేను ముమ్మాటికి హంతకుడినే... ఒకటా రెండా? ఎన్నో హత్యలు చేసి మోసాలకు, కుట్రలకు దొరకకుండా తిరుగుతున్నాను. ఏ పోలీసు వ్యవస్థ, న్యాయ వ్యవస్థ నన్ను వేలెత్తి చూపించలేదు. ఏ ప్రభుత్వమూ నన్ను సన్మానించకుండా ఉండలేదు. ఎందుకంటే నేను చేసిన హత్యల వలన నేను బాగుపడుతున్నాను. సమాజమూ బాగుపడుతుంది. అందుకనే మీరు కూడా హత్యలు చేయండి. మీరు బాగుంటారు. నీ స్వార్ధం నీవు చూసుకో, ఎవరు ఎలా పోతే నీకేమిటి? అని నిత్యం శాసించే మనసును నిర్ధాక్షిణ్యంగా చంపేశాను. నిన్ను తమ స్వార్ధాలకు ఉపయోగించుకుని వాడుకునే వ్యక్తులతో కల్సే అవసరాన్ని కలిగిస్తున్న కాలాన్ని చంపేశాను. కంటి మీద నిద్ర, గుండెల్లో ప్రశాంతత లేకుండా చేస్తున్న ఆశలను చంపేశాను. నన్ను నాశనం చేయాలనుకుంటున్న అహంకారాలనూ, మమకారాలనూ నిర్ధాక్షిణ్యంగా చంపేసి పూడ్చి వేశాను. అదేమిటో నేను హత్యలు చేస్తున్నా నాలో శత్రువులు కొత్తగా పుట్టుకొస్తూనే వున్నారు. ఎన్నని చంపను? ఏమని చేయను? అయినప్పటికీ నేను చంపుతూనే ఉన్నాను. నేను దేనిని వదలను. ప్రతిదాన్ని చంపేస్తూనే ఉంటాను. ఎందుకంటే నేనొక హంతకుడిని...! అవును ముమ్మాటికి నేను హంతకుడినే....!!

హరికాంత్ రెడ్డి రామిడి

Sunday, 3 January 2016

ధైర్యముందా బాస్...... అయితే అక్కడ చూపించు....!!


మనకు జీవితంలో కొన్ని కొన్ని సార్లు..,  కొన్ని కొన్ని సంఘటనలు  అనుకోకుండా జరిగిపోతుంటాయి... నేను నచ్చే అమ్మాయికి నా భావాలు నచ్చలేదు... నన్ను ఇష్టపడే అమ్మాయిని నేను అంతే ఇష్టంగా కాదనుకున్నాను. ఎక్కడో ఒకచోట సరైన అమ్మాయి సరాసరి మన దగ్గరికే వస్తుందని సమయాన్ని, సమయం నాతో చేస్తున్న సరదాను సంయమనంగా చూస్తూ సంవత్సరం కాదు లేదు అనకుండా గడిపేశాను... కొన్ని సంఘటనలు సడెన్ గా జరిగి ఒక సర్ ప్రైజ్ లాగ మన జీవితంలోకి వస్తుంటాయి. ఇంకొన్ని సంఘటనలేమో మనం కల్పించుకొని మరీ చేస్తుంటాం. అందులో కొన్ని ముగిసిపోతుంటాయి.. అలాంటివి మనం జీవిత కాలనుగమనంలో మరచిపోతుంటాం కూడా... అయితే కొన్ని ప్రత్యేకమైనవి మనల్ని జీవితాంతం వెంటాడుతుంటాయి.. కొన్ని అందులో మధురానుభూతులుగా మిగిలిపోతే మరికొన్నిటికి విషాదాన్ని తోడుగా చేసుకొని వీడ్కోలు పలకాల్సి ఉంటుంది... అలాగే రోజులో ఎంతోమందిని కలుస్తుంటాం... పొద్దున్న నిద్ర లేచిన దగ్గరునుండి రాత్రి పడుకోబోయే వరకు రోజువారీ క్రమంలో ఎంతో మందిని చూస్తాం... ఎంతో మందిని పలకరిస్తాం... అందులో మనకు కావలసిన వాళ్ళు ఉండచ్చు.., చిన్న పిల్లలు ఉండచ్చు.., పెద్దవాళ్ళు ఉండచ్చు.., అబ్బాయిలు ఉండచ్చు..,  "అమ్మాయిలు" ఉండచ్చు.., ఎవరైనా ఉండచ్చు. అందులో కొన్ని పరిచయాలు తాత్కాలికంగా ముగుస్తాయి.. మరికొన్ని కాకతాళియకంగా మనతో శాశ్వతంగా ఉండిపోతాయి... అసలు విషయానికి వస్తే.....

మనం ఎక్కడికన్నా వెళ్ళినప్పుడో.... పొద్దున్నే ఏ గుళ్లోనే.., ఏ టిఫిన్ సెంటర్ లోనో.., ఏ కాఫీ షాప్ లోనో.., ఏ రెస్టారెంట్ లోనో.., ఏ షాపింగ్ మాల్ లోనో.., మనం పని చేసే ఆఫీస్ లోనో.., కోట్ల లాటరీ ఫోన్ లో బంపెర్ ఆఫర్ కింద తగిలినట్లు, అదృష్టం ఎక్కువయి ఎగిరితంతే ఏ రాంగ్ కాల్ లోనో.., ఇంకా యూత్ గా చెప్పాలి అంటే ఏ పబ్ లోనో.., ఎదో ఒక రోజు.., ఎక్కడో ఒక చోటా.., ఎవరో ఒక అమ్మాయిని చూస్తాం... ఎక్కడో మనసుకు నచ్చుతుంది...  (కొందరు అనుకుంటారు..ప్రతి అమ్మాయిని చూస్తుంటాం నాకైతే ప్రతి అందంగా ఉన్న అమ్మాయి నచ్చుతుందని... దానికి వేరే పేరు ఉంది దాన్నే కామం అంటారు అది వేరు... ఇంకా పచ్చిగా చెప్పాలి అంటే మగతనం వేరు.., మనసు వేరు.., మనసులో ఫీలింగ్స్ వేరు)...., (ఇంకా, కొందరంటారు నేను చూస్తాను.., అందాన్ని ఆస్వాదిస్తాను, అక్కడే వదిలేస్తాను అని. "అందాన్ని" ఆస్వాదించే అర్ధవంతమైన అబ్బాయి "బంధాన్ని" గౌరవిస్తాడన్న నమ్మకం ఉంటుందేమో) ఎందర్నో అమ్మాయిలను చూసిన మనకు ఎక్కడోచోట ఒక అమ్మాయి ప్రత్యేకంగా అనిపిస్తుంది.. మనసుకు నచ్చి కళ్ళు జీగెల్ మంటాయి. శరీరం షాక్ కొట్టినట్లు అవుతుంది..,చూపులు బాణాలవుతాయి.., చేతులు చేసిన పనినే మల్లి మల్లి చేస్తాయి... ఆ సమయంలో మన శరీరంలో సరిగ్గా పని చేసే పార్ట్ ఏదైనా ఉంది అంటే అవి కన్నులే..., అమ్మాయి కూడా చూస్తుంది.. ఇక్కడ ఒక విషయం ఏంటంటే అసలు అమ్మాయి చూస్తుంది అంటే ఆమెకి.., ఆమె మనసుకి తప్ప రెండో వాడికి తెలియనే తెలియదు.. (అమ్మాయి చూపును ఆదివిష్ణువు కూడా కనిపెట్టలేడు) ప్రాచీన యుగం నుండి .., ప్రస్తుత యుగం వరకు అమ్మాయి చూపుకు అర్ధం కనిపెట్టలేదు... కనిపెట్టలేడు కూడా.., కాని ఆ అమ్మాయి చూసే చూపు ఉంటుంది చూడు.., ఆ చూపు ని ఎన్ని బాషలలో వర్ణించిన, ఎన్ని అక్షరాలు ఉపయోగించినా.., ఎన్ని భావాలలో విశదికరించినా..,  ఇంకా తక్కువే అన్న అనుభూతి కలుగుతుంది... ఇద్దరు చూస్తారు చూస్తారు.. చూసుకుంటూనే ఉంటారు... టిఫిన్ షాప్ లో టిఫిన్ చేయటం అయిపోయేంత లోపు... కాఫీ షాపు లో కాఫీ తాగేంతలోపు.... షాపింగ్ మాల్ లో కొనాల్సినవి కొనేసి బిల్ అయిపోయేంతలోపు.., రెస్టారెంట్లో ఆర్డర్ ఇచ్చినవి ఆరగించేలోపు.., ఈ చూపులు కొనసాగుతూనే ఉంటాయి........

అక్కడ మొదలవుతుంది అసలు విషయం.. అయిపోయేంతలోపు కొనసాగిన చూపులన్నీ అయిపోగానే మనకు ప్రత్యేకంగా కనిపించిన ఆ అమ్మాయి దూరంగా వెళ్తుంది అని తెలుసుకోగానే.., మనసు మదన పడుతుంది.. యద లోపల యుద్ధం ప్రారంభవుతుంది... అమ్మాయి దగ్గరికి వెళ్లాలా వద్దా.. వెళ్తే భయం, అసలు ఏం అవుతుందోనని.. ఈ సమయంలోనే గడచిపోయిన క్షణాలు తిరిగొస్తే బాగుండనిపిస్తుంది.., ఆ అమ్మాయి ఫోన్ నెంబర్ దొరికితే బాగుండు అనిపిస్తుంది... ఫాలో అయితే బాగుండు అనిపిస్తుంది.., కాని చేయలేము... సంస్కారం అడ్డొస్తుంది.., భయం భయపెడుతుంది.. సంస్కార భయం, సమాజ భయం రెండూ ఉంటాయి... ఇంకా ఆ ఆధ్యాయం అక్కడితో అంతం అవుతుంది.. ఆ "చిన్న ప్రేమ కథ" అంతటితో ఆగిపోతుంది... అప్పటికప్పుడు పుట్టే ప్రేమ ఎంత వరకు వాస్తవమో మనకు తెలియదు కాని.., ఇలాంటి సంఘటన జీవితంలో ప్రతి ఒక్కరికి తారసపడుతుంది. కానీ కొందరి జీవితాల్లో ఇలాంటి సంఘటనలు సక్సెస్ అయిన సందర్భాలు ఉంటాయి... లైఫ్ లో లక్షణంగా సెటిల్ అయి, "లక్ష్యాలు" తీరిపోయి "లక్షలు" సంపాదించే సమయం వచ్చాక.., ఇంక కావాల్సిన తంతు ఒక్కటే మిగిలి ఉంది అని అనుకున్న ధైర్యశాలి ఇక్కడ ధైర్యం చేయాలి.. అడుగు ముందుకు వేసి అమ్మాయి దగ్గరకి వెళ్ళాలి.. ధైర్యంగా తన ప్రేమను వ్యక్తపరచాలి... ఆ అమ్మాయి ఒప్పుకుంటుందా.., లేకపోతే ఒక ఓర చూపు చూసేసి వెళ్ళిపోతుందా.., లేక ఒంటి చేత్తో లాగి ఒకటి పీకుతుందా.., ఓర్పు తో నాకు-నీకు సెట్ అవ్వదని సైలెంట్ గా సమాధానం చెప్పి వెళ్ళిపోతుందా..అనేది ఆ తర్వాత ఆలోచన..... అప్పటికప్పుడు అక్కడ కావాల్సింది అడుగు వేయటం.. ధైర్యంగా మాట్లాడటం..... గులాభి ఇచ్చి ప్రపోస్ చేయకపోయినా పర్లేదు... గుండెల్లో ధైర్యాన్ని నింపుకొని గుక్క తిప్పుకోకుండా జీవితాంతం గుర్తు పెట్టుకునేలా గుప్పెడంత ప్రేమని చూపించు చాలు... నీ ప్రేమ అక్కడ ఫ్రేమ్ అయినట్లే....!!


హరికాంత్ రెడ్డి